güldürən hadisələr


    214. hər dəfə yadıma düşəndə gic gülmək tutur məni. tələbəlik vaxtı idi. bakıya gəlmişəm. bir dostum var o da uk də oxuyurdu tətillərimiz fərqli olduğundan bakıda az az bir yerdə olurduq. sürekli skypda danışırdıq. bu ateist idi məndə dini imanı yerində birir (özümə görə). nəysə uzun sözün qısası cümə günü şəhərdə görüşdük fırrandıq elədik. buna dedimki cümə namazının vaxtıdı mən cüməyə gedirəm gəl gedək. bu başdadı zırıldamaqa ki 21 ci sərdə nə cümə zart zurt. məndə islamın sosial önəmini anlatdım və dedimki fərq eləmir mən onsuzda gedəcəm ya onnan ya onsuz di özün bil. bu da namaz qılmaqı bacarırdı. nəysə dedi gedək bir yerdə. getdik məşədi dadaşa yay ayı idi. çöldə oturmuşuq deyəsən ya məhərrəmlik yada orucluq aylarına yaxınlaşırdı. buna da hacı şahini tərifləmişəmki adam bilgilidi sən bilən mollalardan deyil falan. nəysə moizə başladı 10 dəyqə keçmişdiki hacı şahin kərbəla müsibətinnən danışır. bildiyiniz kimi bəzən belə şeylərdən danışanda insana absurd gələcək şeylər deyilir, səhradakı şirlər aqlayırdı bla bla. məndə durumu bilirəm buna baxıram gülmək tuturki wtf da niyə imenno bu moziə rast gəldi? adamın dinə gələcəyi vardısada bunnan sonra mənnən taşak kecəcək. bir üstünnən 15 dəyqədə keçmişdi camaat qəmlənib. moizə deyən qayıtdı ki, imam hüseynin mübarək kəsilmiş başın gətirdilər kiminsə yanına. baş başladı danışmaqa............. bu moment baxışlarımız toqquşdu ikimizidə gic gülmək tutub. dedim burda çox qalsaq ikimizidə məldəcəklər elə moizənin ortasından durduq çıxdıq. indi hər dəfə görüşəndə o temanı açıb taşakın keçir sonra digər temalara giriş edir.






hamısını göstər