the smiths


    9. “Kaş fəaliyyətləri də parçalarına seçdikləri adlar qədər uzun olsaydı ” dedizdirərək bizi kədərə boğan qrup!
    tək kədərləndirdikləri məqam bu olsa,nə dərdimiz,musiqilərində daimi bir hüzn və çökmüşlük olması hər nə qədər “maskalandırmağa” çalışsalar da,heç cür gözümüzdən qaça bilməzdi....

    Biz insanlar özümüzü ağıllı görməkdən,özəl bilməkdən nə zaman vaz keçəcəyik?bunu sorğulamaq istədiyiniz zaman açın dinləyin buraxın musiqi sizi öz çöküşünüzlə üzləşdirsin:

    And if you're so clever
    Then why are you on your own tonight ?
    If you're so very entertaining
    Then why are you on your own tonight ?
    If you're so very good-looking
    Why do you sleep alone tonight ?
    (bax: I know It’s over)

    Yerin dibini gördükdən sonra insanın ilk əl atdığı şey ümidləri və xəyalları olur,əlbəttə, siz də kiminsə tərəfindən dəlicəsinə sevildiyinizi xəyal edib öz ütopyanıza səyahət edə bilərsiz ancaq bilin ki,gerçəkliyin fərqinə varmaq qaçınılmazdır:

    Last night I dreamt
    That somebody loved me
    No hope, no harm
    Just another false alarm
    (bax: Last night I dreamt that somebody loved me)

    Eh bu səhv anlamalar,yanılmalar yorur onsuz bizi.Ancaq nə edək,insanoğlu.hər nə qədər son nəfəs verişimizdi desək də,yenə doğrulub yürüyürük bu yolda....

    Gasping,dying-but somehow still alive
    This is the final stand of all I am
    (bax: Well I wonder)

    yüyürmək demişkən,bəsdir bu qədər qüssə deyib çıxaq küçələrin canına!insalara qarışıb,gecənin işığında gəzişib,həyata atılmağın zamanı gəlmədimi?!

    Take me out tonight
    Because I want to see people
    And I want to see life
    (bax: There is a light that never goes out)
    ......
    Belə-belə davam edir,istənilən parçasında sanki aynaya baxırmışcasına yansımamızı görürük...!


hamısını göstər

sən də yaz!