gizli istifadəçi21.12.2020 21:54
Sağolun yazdığınız üçün, burada hamınıza ümumi formada cavab verəcəm.
İnanclı deyiləm, materialistəm, materialist olmam, dünyanı qavrayarkən maddəni əsas götürməm, əksər konsepsiyaların maddi reallığın müxtəlif formalardakı interpretasiyalarından meydana gəldiyini bilməm məni xoşbəxt edir əslində, 4 ildir ki, beləyəm. Başda sadəcə olaraq tanrı ideyasından imtina etdiyim halda 2 il əvvəl bütövlükdə yaradılış fikrindən imtina etdim, üstümə kifayət qədər də rahatlığın çökdüyünü hiss etdim. Bu saatdan sonra inanclı kimi davransam özümü aldatmış, səmimiyyətsizlik etmiş olaram. Əksinə, müəyyən bir yaradıcının varlığı fikri məni darıxdırır, həqiqi bir insana söykənmək, onun köməyini almaq mənim üçün məqbuldur.
İlk dəfə belə hiss etməyə başlayanda bunun depressiya olmadığını deyərək özümü aldadırdım, depressiyanın daha betər bir şey olduğunu bilirdim, amma bütün depressiya səviyyələrini görməməzlikdən gəlib major depressiya ilə səhv salırdım. Elə bilirdim ki, müvəqqəti melankoliya yaşayıram, ancaq 1 ildən çox davam edən, mütəmadi olaraq yaşamaq istəyimi və enerjimi əmən bir şeyin depressiya ola biləcəyinə daha çox əmin oldum. Əvvəllər rahatlıqla eyni vaxtda yatıb eyni vaxtda oyana bildiyim halda indi ən yaxşı gecə 3-ün yarısında yerimə uzanıb 4-5 radələrində yuxuya gedib günorta 12 radələrində oyana bilirəm, bu ən yaxşı ehtimaldır, normalda 3-də yerimə uzanıb, yenə 1-2 saatdan sonra yuxuya gedib günorta 1-ə qalmış oyana bilirəm. Nəticədə günorta saatlarında ölü kimi oluram. Nə yatmağa nə də oyanmağa həvəsim var, eləcə də vərdişlərimi tərgitəcəyimə dair verdiyim sözləri tuta bilmirəm, artıq əvvəlkindən daha az intellekt hiss edirəm özümdə. Sosial biriyəm, amma bu cəmiyyətdə məcburən asosial vəziyyətdə yaşayıram, etibarsız, ləyaqətsiz, əclaf insanlar bir yana, dost deyə biləcəyim keyfiyyətdə heç kəs yoxdur, xasiyyətimə uyğun nə qədər insan tanıyıramsa da hamısı uzaq ölkələrdə yaşayır, yəni internetdən tanıdıqlarım. Çölə çıxıb biraz gəzib əhvalımı qaldırım deyirəm amma ölkənin havası ürəyimi sıxır, elə bil çernobildir, idman etmək istəyirəm amma sağlamlığım imkan vermir, sağlamlığım ayrı bir dərtdir, gecələr gec yatmamın səbəblərdindən biri də ağrılardır, bircə ağrı kəsici içəndə azca yüngülləşirəm. Belə olmamın karantinlə heç bir əlaqəsi yoxdur, ən azından karantin hesabına evdə oturub çölün depressiv reallığından uzaqlaşa bildiyim halda çöldəykən buna məruz qalıram. Mən bunu 1 ildir yaşayıram, 2020 qurtarsa 2 il olacaq.