ailənin uşağını çox zəkalı sanması

müşahidəmə görə ən çox azərbaycan ailələrinə xas olan davranış tərzidir. uşağı həm ərköyün həm də sıxılmış böyüdürlər sonra da 20-li yaşlara çatanda deyirlər ki, niyə bizim övladımız nəsə kəşv edə bilmir, niy başarılı ola bilmir. niyə?! çünki sən o uşağı sərbəst böyütməmisən, ərköyün böyütmüsən. hamının yanında demisən ki mənim övladım bir dənədi ''xalası bilirsən bu nələr bacarır?'' kimi cümlələrlə uşaqda özgüvən yaratmısan amma o sabahsı gün bir mücadilədə itirəndə həmin o özgüvən yerlə yeksan olur, psixi pozğunluqlar yaranır ki, uşağın bütün gələcək həyatını korlayır.