2 yaşımda it hücumu nəticəsində yaranan və bu yaşıma qədər məni draznit edən nitq qüsuru. məktəbdə müəllim sıra ilə dərs soruşmağa başlayanda, jurnaldakı son uşaq belə olsan, ilk uşaq löhvəyə çıxan andan ürəyinin guppultusu və həyəcanın pik nöqtəyə çatdığını ancaq kəkələyən insanlar bilər. adətən tanımadığın çevrədə olarkən, səndə qaynayıb qarışmaq istəyirsən, lap o mövzuda sən ordakıların hamısından çox bilirsən amma danışanda hansısa söz ağzından "gülməli" çıxır. ətrafındakılar pis olmayasan deyə bunu büruzə vermirlər amma altdan-altdan gülümsəməkləridə sənin gözündən yayınmır. özüm bu yolu keçmişəm deyə hardasa məsələn hansısa tədbirdə və yaxud eventdə kəkələyən adam görəndə (əksər hallarda uşaqları görəndə) maksimum onunla özüm ünsiyyət qurmağa çalışıram ki sıxılmasın və s. dəfələrlədə olub ki kəkələnməyinə görə zorbalıq görən hansısa adamın müdafiəsinə qalxmışam.
nəfəs idmanları ilə və s. düzələcəyini deyirlər. boş şeydir, şəxsən mən inanmıram. ölənə qədər mənimlə gedəcək kəkələmə.
Mənşəyi tam olaraq bilinməyən mifoloji varlıq. Bir çox xalqın mifologiyasında (yunan, fars, türk, ərəb və s.) fərqli adlarla təsvir edilir. Türk mifologiyasında qulyabanı, quleybanı, alarvadı, alqarısı kimi adlandırılan bu varlıq böyük ölçülü, insanabənzər, pis iy verən, ayaqları tərs bir canlı kimi təsvir edilir. Deyilənlərə görə qulyabani gündüz qəbirlərdə gizlənir, gecələri xortlayıb çıxırmış. Gecə vaxtı səhra və meşələrdə gəzər, insanları qorxudarmış. Qulyabani yeni basdırılmış cəsədləri qəbirdən çıxarıb yeyərmiş. Bəzi mənbələrdə qulyabaninin rastlaşdığı insanlarla güləşdiyi, uduzarsa qaçaraq uzaqlaşdığı, qalib gələrsə güləşdiyi insana ölümcül xəstəlik yoluxdurduğu deyilir. Həmçinin bu varlıq gecələr çöllərdə səfərdə olan insanları izləyər, onlar yorulub yatdıqda yaxınlaşaraq qanlarını içərmiş. Azərbaycanda da qulyabanilərin çox yaxşı at sürdüyünə inanılırmış. Əgər qulyabani tutularsa və yaxasına sancaq vurularsa insanın quluna çevrilirmiş.
başlarkən, proust haqqında yazmaya təşəbbüs etmənin nə qədər “cahil cəsarəti” istəyən bir uğraş olduğunu qeyd etməliyəm...milan kundera “roman sənəti” kitabında modern ədəbiyyatın iki sehirbazı, joyce və proust’dan bəhs edərkən onlardan birinin yəni joyce’un “yaxalana bilməyən indiki anı”, proust’u isə “yaxalana bilməyən keçmiş zamanı” kəşf etmələriylə o vaxta qədər həyatın bilinməyən, ya da gözdən qaçırılan bir xüsusiyyətini romanın mövcudiyyəti olaraq göstərir...həqiqətən bu iki dahinin zamana qarşı obsessiv həddə varacaq qədər olan maraqları bənzəşsə də, obrazlara yanaşmaları arasında fərqliliklər mövcuddur...joyce, tanrıya məlum, joyce’a məlum tam və mütləq bir obrazı alıb, onu defragmentasiya edərək parçaları romanın zaman-məkan fabulasına sərpişdirir…oxuyucu (burda ideal və nəzərdə tutulan oxuyucu(implied reader) nəzərdə tutulur…reader-response theory’nın oxuyucu kategorizasiyası) isə bu pazlın parçalarını toplayaraq birləşdirir... proust isə bir obrazın, bir xarakterin mütləq olaraq bilinə bilməyəcəyini, obrazın daima qarşılaşdırılmalar, digər obrazların gözündən anlatılanlar yoluyla bilinə biləcəyini irəliyə sürür…haşiyə çıxaraq qeyd etməliyəm ki, bu texnikadan g. r. r. martin də “buz və atəşin şərqisi” romanlarında əsəri “pov-point of view “, müxtəlif obrazların nöqteyi-nəzərindən anlatmaqla bu texnikanı sadə və sistemli hala gətirir...
proust'u bir prizmaya bənzətmək olar...onun məqsədi şüaları qıraraq, keçmişə baxaraq bir dünyanı yenidən yaratmaqdır...proustun insanları elitar təbəqənin insanları, boş vaxtları olan xanımlar və cənablardır...sanki mane ya da renuarın tablolarındaki meyvələrlə dolu masaların ətrafına uzanan, təmtəraqlı məkanlarda intellektual mövzular üzərində söhbət edən zövq-ü səfaya dalmış insanlardır...proust sanki eyniliklə adlarını çəkdiyim rəssamlar kimi impresionistdir...təsadüfi deyildir ki, jean cocteau “à la recherche du temps perdu-itirilmiş zamanın izində” romanı üçün belə deyir : “ ilğımlarla, semiramidanın asma bağlarına oxşayan bağçalarla, zaman və məkan içərisindəki oyunlarla dolu nəhəng bir miniyatür”....
üslubi cəhətdən retrospektiv və prospektiv gediş-gəlişlər, qabarma və çəkilmələr üzərinə qurulmuş “itirilmiş zamanın izində” romanı prostun imzası kimidir...dəyişdirilməsi və özünə məxsus olmasıyla başqa bir əsərlə qarışdırıla bilməməsi ilə...
proustun homoseksuallığa olan münasibətinə də qısaca olsa toxunmaq istərdim, proust özünün homoseksual olduğunu açıq şəkildə inkar etsədə də- hər nə qədər bu yaxın dostu andre jid’i məyus etmişdir- əsərində homoseksual münasibətlər açıq şəkildə işlənmişdir...hətta romanın 4.cü cildinin adının “sodom və gomorra” olaraq adlandırılması və 32 səhifəlik homoseksual münasibətin təsviri də bunu bariz şəkildə izah edir...lakin, proustun homoseksuallığa olan tutumu mənfi olaraq dəyərləndirilir...bunu da proustun gizlində qalmaq istəməsiylə əlaqələndirə bilərik...kim bilir əsərində həm heteroseksual münasibəti, həm də homoseksual münasibəti göstərməklə bəlkə də proust cinsi oriyentasiyalardan, yönelimlərdən, cinsiyyətlərdən arınmış saf və təmiz sevgi və qısqanclığı insana aid digər duyğular kimi göstərərək bizim hamımızın fərqli hiss və duyğular qarşısındaki müxtəlifliyimizə diqqət çəkmək istəyir...
1955-ci ildə cənubi vyetnamda respublika və monarxiya arasında seçim etmək üçün referendum keçirildi. bu səsvermə başlıca olaraq baş nazir ngô đình diệmin respublika təklifini və keçmiş imperator bảo đạiın monarxiya dəstəyini qarşı-qarşıya qoyurdu; bảo đại o dövrdə dövlət başçısı titulunu daşıyırdı.
referendum, bảo đại ilə onun baş naziri arasında hakimiyyət mübarizəsinin son mərhələsi idi. 1954-cü ilin iyun ayında bảo đại, diệmə antikomünist və antikolonial mövqeyi, həm də amerikalı yardımı təmin etmə potensialı üçün vəzifə verib, cənubi vyetnamın şimal-cənub bölünməsindən sonra ölkəni qeyri-sabit vəziyyətdə buraxdı. dövlətin cənub yarısı hələ tam milli ordu nəzarətində deyildi; caodai və hòa hảo dini sektləri öz idarələrini, özəl ordularını qurdular, bình xuyên cinayət şəbəkəsi isə sài gondonun küçələrini idarə edirdi.
Bayaq bacımla oturmuşuq, bu da əlimi masaj edir. Soruşur ki, "dostlarını çox istəyirsən?". Deyirəm "hə, niyə çox istəməyim, sən çox istəmirsən?". Deyir "mən özümü onları çox istəyirmiş kimi aparıramdkfndjdjssksk
Niyəsini soruşuram, deyir "hədiyyə ilə turnikdən sallaşırdıq, üz üstə yapışdı yerə durdu ayağa ki, sən niyə turniki yellədirsən, şər atır mənə. Mən də bilirəm ki o birilər də şər atacaq mənə gələcəkdə, ona görə özümü onları çox istəyirmişəm kimi aparıram". Soruşuram "bizə də elə edirsən?(yəni ailədəki fərdlərə)" deyir hə nfjdjdkddkdks
Bircə mamamı çox istəyirəm deyir. Bir balaca şər bir ailəni beləcə dağıtdı aq.
russiancupid.com – rus dilində danışan şəxslər üçün nəzərdə tutulmuş tanışlıq və tanışlıq platformasıdır. sayt əsasən rus və rus dilini öyrənən istifadəçilərə yönəlib, profillər, mesajlaşma və video söhbət imkanları təqdim edir. qeydiyyatdan keçənlər öz maraq dairələrini, yaş və yerləşmə məlumatlarını daxil edərək uyğun tərəfdaş axtara bilirlər. saytın məqsədi mədəniyyətlərarası ünsiyyəti gücləndirmək və rus dilini praktikada təkmilləşdirməkdir.
düşünürəm ki, ilham əliyev olardı, düşünsene la bütün əzilənlər sənə nifrət edir, hamı söyür falan, sonra müharibə olanda ətrafında birləşir, müharibə bitdi yenə başlayırlar, ətraf doludu yaltaqlar, ya da özününkülər zad. bütün mücadele boyu təkbaşınasan, nəyin mücadelesini verdiyini sorğulayırsan zad, arada da ölkə siyasətinə yön verirsən, hamı yalandan alqışlayıb, sonra 3-4 düşüncəsizin əmri ilə irana sallayırsan, halbuki osdursa altında qalarsan, bir tərəfdən də türkiyə, özündən beşim-betər. sən də deyirsən, "bəs bütün bunların içində səni ən çox narahat edən nədir?"
o da əlləri əsə-əsə qayıdıb deyir,
"görən mən öləndən sonra ölkədə matəm elan olunacaq mı?"
gözlər yaşarır, siqaretin tüstüsündən olduğunu bəhanə edir, sonra keçir işinin başına, qırmızı işıqlarla donatılmış otaqda üzündə drakula gülüşü ilə millətin torbasın tikməyə. həqqi torba tikiraaa
istirahət məqsədiylə rayona gəlmişəm guya. indidə həyatı sorğulayıram. fərqli bir topluluğun içinə düşmüşəm. soyuducudakı yumurtaların arasında qalmış yarım limon kimiyəm. oturub toy kasedlərinə baxırıq. mənə deyirlər sən nə vaxt tərpənirsən? səbəb? bunlar oynamağa toy axtarırmış. zarafat etmirlər. ciddi-ciddi deyirlər. qızını mənə vermək istəyən bibi var idi. qızı məndən 10 yaş balacadı. deyir böyüyəcək alarsan. eləbil məhsul zad alıram. başqa taliplərdə var imiş. deyəsən şəhərdən gələnlərə böyük adam kimi baxırlar. arada çıxıram gəzirəm belə maraqlı yerdi. insanları çox istiqanlıdı. arada ayaq uydurmaq üçün onların ləhçəsindən istifadə edirəm. bu dəfə inək zad otarmağa getməsəmdə, ağac doğramağa göndərdilər. ağacla biryerdə əlimidə doğradım. balta eləbil m.ö qalıb. günəşin altında gəzməkdən irqim dəyişdi.
2 yaşımda it hücumu nəticəsində yaranan və bu yaşıma qədər məni draznit edən nitq qüsuru. məktəbdə müəllim sıra ilə dərs soruşmağa başlayanda, jurnaldakı son uşaq belə olsan, ilk uşaq löhvəyə çıxan andan ürəyinin guppultusu və həyəcanın pik nöqtəyə çatdığını ancaq kəkələyən insanlar bilər. adətən tanımadığın çevrədə olarkən, səndə qaynayıb qarışmaq istəyirsən, lap o mövzuda sən ordakıların hamısından çox bilirsən amma danışanda hansısa söz ağzından "gülməli" çıxır. ətrafındakılar pis olmayasan deyə bunu büruzə vermirlər amma altdan-altdan gülümsəməkləridə sənin gözündən yayınmır. özüm bu yolu keçmişəm deyə hardasa məsələn hansısa tədbirdə və yaxud eventdə kəkələyən adam görəndə (əksər hallarda uşaqları görəndə) maksimum onunla özüm ünsiyyət qurmağa çalışıram ki sıxılmasın və s. dəfələrlədə olub ki kəkələnməyinə görə zorbalıq görən hansısa adamın müdafiəsinə qalxmışam. 
