ən çox tanınan radioaktiv yod izotopu; zob xəstəliyi və digər tiroid xəstəliklərinin müalicəsində geniş istifadə olunan "atom".
i-131 qalxanvari vəzin hüceyrələri tərəfindən təbii olaraq qəbul edilən bir izotopdur, çünki qalxanvari vəzində yodun təbii rol oynadığını bilirik. ona görə də radiasiya qalxanvari vəzinə birbaşa təsir göstərir. beləliklə, o, qalxanvari vəzinin aktiv və zədələnmiş hüceyrələrinə daxil olur və burada radiasiya yayır. bu radiasiya hüceyrələri zədələyir, bəzilərini öldürür. nəticədə vəzinin fəaliyyəti azalır.
bu müalicənin pointi qeyri-cərrahi olduğu halda çox effektiv olmasıdır. tabletka formasında atılır, o da qana keçib birbaşa vəzə təsir edir.
indi isə gələk "atom" deyilməsinin səbəbinə.
bu izotop yalnız tibb sahəsində istifadə edilən bir maddə deyil, eyni zamanda nüvə testləri və radiasiya hadisələri nəticəsində də əhəmiyyətli sağlamlıq problemlərinə səbəb olmuşdur. belə ki, 1990-cı ildə ABŞ-da aparılan bir araşdırma nəticəsində 100.000-ə yaxın insanın tiroid xərçəngi olmasının səbəbi olaraq bu izotop göstərilmişdi.
həm də burada, 1966-cı ildə çinin açıq havada apardığı 300 kilotonluq nüvə testinin təsiri xüsusi vurğulanıb. 4 günə ABŞ-a çatan və ölkəni başdan-ayağa ələ keçirən zəhərli buludlar radiasiya riskini artırmış, lakin hökumət bu məlumatı uzun müddət ictimaiyyətdən gizləmişdi.
sonradan açıqlanan məlumatlara görə, america əhalisi təxminən 15 milyon kuri radioaktiv yoda məruz qalmışdı, bu da yuxarı- aşağı çernobıldakı radiasiya miqdarına bənzər bir səviyyə idi. sonrasını siz düşünün -*
belə də ki, onsuz bunu təkcə çinin boynuna atmaq olmaz ki. elə ABŞ özü də nüvə testlərində i-131-i atmosfərə buraxmaqda "of" deməmiş, 450-dən çox nüvə testində böyük miqdarda radioaktiv maddəni ətrafa yaymışdı. radiasiyanın miqdarı və zərərləri hələ də tam olaraq bilinmir, ancaq bitki, su və qida zəncirinə keçməsi nəticəsində ciddi ekoloji və sağlamlıq problemlərinə səbəb olduğu məlum məsələ, ortadadır.
Türkiyədə "yutan anne sendromu" olaraq adlandırılan, məşhur psixoanalist karl yung tərəfindən psixologiyaya gətirilmiş termin.
Yunqa görə ananın kölgə arxetipini təşkil edir. Bu analar övladlarına həddən artıq qayğı göstərib kontrol altında saxlamaqları ilə seçilir. Kənardan çox fədakar, xoşniyyətli görünmələrinə baxmayaraq bu analar övladlarını ayrı bir şəxsiyyət kimi qəbul etmir, öz uzantıları kimi görürlər. Buna görə də bu analar övladlarını ömür boyu özlərindən asılı halda saxlamağa çalışırlar. Uşaqlarının bütün istəklərini yerinə yetirirlər, həyatın pis tərəflərini görmələrinə mane olurlar, uşaqların bir gün onlara ehtiyacı olmayacağı ehtimalı "devouring" analar üçün dəhşətli bir şey olur.
Belə analar uşaqlarının həyatlarıyla bağlı qərarları özləri verirlər. İpli kuklaları idarə edən kimi idarə etməyə çalışırlar uşaqlarını. Buna görə də bu anaların uşaqları böyüyüb şəxsiyyət kimi formalaşa bilmir. Bu da anaya sərf edir. Çünki şəxsiyyət kimi fornalaşmamış bu içi boş "kuklalara" ip bağlayıb istədiyi kimi idarə edir. Bəlkə də belə anaları ətrafımızda tez-tez görürük. Daha da pisi öz anamız bu sindromla bizi böyüdüb bəlkə də. Dovouring mother yaxşı kimi görünən amma uşağın həyatını məhv edən bir fiqurdur. Ananın bilərək etdiyi bir şeydən çox şüursuz edilir. Yəni ana özünün yaxşı ana olduğuna inanır və bunu əsaslandırmaq üçün əlindən gələni edir. Bu analar uşağı o qədər qayğıya boğurlar ki uşaq illər keçsə belə ananın niyyətinin nə olduğunu anlamır və bunu normal qəbul edir.
Bu sindromun səbəbləri arasında ananın öz anası (və ya baxım verən şəxs) ilə güvənsiz bağlanması, ödənilməmiş sevgi ehtiyacı, borderline və ya narsistik özəlliklər daşıması kimi faktorlar göstərilir. Bağlanma problemi yaşayan anaların böyütdüyü uşaqlarda dərin özgüvən problemləri, natamamlıq kompleksi, asılı şəxsiyyət tipi kimi həyata maneə törədən əlamətlər üzə çıxa bilir. Formalaşıb möhkəmlənmiş bir şəxsiyyət olmadıqları üçün bu uşaqlar cəmiyyətdə yer tuta bilmirlər. Öz partnyorları ilə münasibətləri də normal olmur.
Dəhşət səvincliyəm (bunda təhlükədə səzirəm sözün düzü). Bu gün Affa-dan məşqçi lisenziyası aldığım xəbəri gəldi. Qısa,Professional futbol karyeramda yarışlara çıxdığım vaxt özümü belə qarışıq,döyüşkən, eynən bu hisslər içində olduğumu xatırlayıram. Ara bir özümü danlayıram da ki,niyə bu günə qədər bu istəyimi təxirə salırdım. basa bas bir vaxtımı gözləyirdim elə bil, dərslərə qatılmaq, şansımı yoxlamaq üçün. Amma Özüm ölüm maddi/mənəvi yorğunluğuma,Əziyyətimə dəydi. Balaca futbolçu lar yetişdirmək üçün indidən yerimdə dura bilmirəm. Uşaq yaşlarımda yerli və əcnəbi məşqçilərim olub, bunların arasında müsbət və mənfi təsirli məşqçilər də var idi.təbii ki,bu təcrübələrimdən də faydalanıb Uşaqlarla necə münasibət quracağımı, onların dilini yaxşı bildiyimi düşünürəm. Sözün düzü öz futbol məktəbimi qurmaq imkanım olsaydı daha yaxşı olardı. Amma yenə də olsun,əsas məsələni həll etdim,indi qaldı bir klubla razılaşmaq. Bəlkə də şəhərdən uzaq bir yerlərə gedib, hansısa rayon, kənddə darmadağın bir topla oynayan balaca küçə futbolçuları kəşf edərəm. Hələki bunlara qərar verməyimə, qarşıma çıxacaq seçimləri götür qoy etməyə vaxtım var. Sadəcə səbrsizəm. Bir müddət sonra sözlük əhli ilə pro məşqçi lisenziyası almağımı bölüşmək arzusu ilə. Hər kəsə bol şans.
Edit- təbrik mesajları yazan və maraqlanan hər bir kəsə təşəkkür edirəm.
1995-ci il noyabrın 4-də yitzhak rabin məntiqli bir sülh planının imzalanmasından günlər sonra suiqəsdlə öldürüldü. 1 mart 1922-ci ildə yerusəlimdə doğulmuş, britaniya mandatı dövründə palestinada anadan olan ilk israilli baş nazir idi. o, şərq avropalı yəhudi immiqrantların oğluydu, işçi sionist ailəsində böyüyüb, məktəbdə kənd təsərrüfatı öyrənmiş, gənclikdə palmacha qoşulmuş və 1948-ci il ərəb-israil müharibəsində əməliyyatların başçısı kimi çıxış etmişdi. müharibədən sonra yeni yaradılmış israil müdafiə qüvvələrinə (idf) qatılıb, 27 il ərzində rav aluf rütbəsinə yüksəlmiş, 1950-ci illərdə idf-nin təlim doktrinasının formalaşmasında əsas rol oynayıb, 1959-63-cü illərdə əməliyyatlar direktorluğunu, 1964-68-ci illərdə isə baş general ştatının rəhbəri olaraq strateji planlamanı idarə edirdi.
rabinin iki dəfə baş nazirliyi 1974-77 və 1992-95-ci illəri əhatə edirdi; onun ikinci mandatı ərzində o, oklahomadakı oklahoma-çevriş razılaşmasını imzalayaraq ərəb-israil sülhünə yönəlmişdi və bu proses onun ölümü ilə kəsildi. onun ikinci mandatı 1992-1995-ci illərdə davam etdi.
beynin yuyulmasının ən son həddidir. gör sənin beynin nə qədər yuyulub ki, bir dəfə yaşaya biləcəyin həyatını yer kürəsinin hər hansısa bir hissəsinə görə puç edirsən.
diferensial tarif – müxtəlif şərtlərə, məsələn, istehlak miqdarı, vaxt intervalı və ya müştəri qrupuna görə dəyişən qiymət siyasətidir. bu cür tariflər enerji, su, telefon və digər xidmət sahələrində tətbiq edilərək, yüksək tələb olunan dövrlərdə qiymət artırıla, az tələb olunan zamanlarda isə endirilə bilər. məqsəd resursların səmərəli bölüşdürülməsi və istifadəçilərin davranışına təsir göstərməkdir.
Entry başlığın aid olduğu kitab barədə deyil. Ancaq hazır yeri gəlmişkən bölüşmək istədim.
“Adam bir ilin hesabını aparırdı, halbuki axşam olmadan öləcəyini bilmirdi.
İnsanda nə olduğunu öyrənmişdim. Artıq insana nə verilmədiyini də bilirdim. İnsana nəyə ehtiyacı olduğunu bilmə bacarığı verilməmişdi”
Keçən ay çimərlikdə olarkən kitabı oxumağa başlamışdım. Yuxarıdakı sətirləri də xətlədim oxuyarkən. Elə hekayənin sonlarına doğru idi, bitirdim. Hələ ki təsirində olduğumdan düşüncələr aləminə dalmışdım.
Sadəcə bir neçə dəqiqə sonra xilasedicilər anamı tutub yanıma gətirdilər. Boğulmaq üzrə imiş dənizdə, mən də xəbərsiz oturmuşam kənarda.
Ağlayırdı, özünü itirmişdi tamamilə. Belə anlarda soyuqqanlı oluram nədənsə, sadəcə anamı sakitləşdirməyə fokuslanmışdım. Həyəcanlanmadım, ağlamadım, düzünü desəm həmin anlarda pis belə olmadım.
Sanatoriyada olduğumuzdan elə orada kiçik klinika kimi bir yer də var idi. Ora apardılar anamı, bir neçə saat sonra çıxardıq. O içəridə olarkən, bir yandan yanında olmamağın, bununla bərabər nədənini anlamadığım soyuqqanlılığımın verdiyi vicdan əzabı, digər yandan yuxarıdakı sətirlər ağlımda dolaşırdı.
Oradan çıxdıqdan sonra anamla söhbət edib vəziyyəti yumşaltmağa çalışırdım guya. “ölümün nə vaxt gələcəyini bilmək olmurmuş” deyib dalırdı elə.
Hər halda, bu bilinməzliyin dəyəri ən çox ölümlə üz üzə gələndə daha çox anlaşılır deyərək anamı rahatlatmağa çalışırdım ki, “artıq sən bunu yaşamış biri olaraq həyatının hər gününə necə bərk yapışmalı olduğunu bilirsən” deyirdim.
Düzünü desəm, öz dediklərimin boş olduğunu bunları deyərkən də bilirdim, indi də bilirəm. Yuxarıda da qeyd etdiyim kimi insan nəyə ehtiyacı olduğunu bilmədən yaşayıb hər zaman, və bu belə də davam edəcək. Ölümün hər an gələ biləcəyini bilsək belə, onun yaxın, yoxsa uzaq olduğunu düşünmədən ehtiyaclarımızın, daha doğrusu, ehtiyac sandığımız şeylərin ardınca baxırıq, gözləyirik. Əlbəttə, Bəzən belə hadisələr qısa müddətli də olsa yaşamın dəyərini xatırlamağımıza səbəb olur, ancaq bir müddət sonra özümüzü yenidən sonu bilinməyən mübarizələrin ortasında tapırıq.
Yaşadığım hadisə ilə həmin hekayəni oxumağımın eyni zamanda gerçəkləşməsi həyatın qəribə təsadüflərindən biri idimi, deyildimi bilmirəm. Əslinə qalsa, Təsadüf varmı, yoxdurmu heç onu da bilmirəm. Lakin bu hər nə idisə, nə həmin hekayəni, nə də həmin günkü bir birinə qarışmış düşüncələrimi unutmamağıma vəsilə oldu.
Bir neçə gündür ki, həkimə getmək üçün rayondan bizə gələn qohum bu gün xərçəng olduğunu öyrəndi. Sıradan bir soyuqlama ya da yediyi nəyinsə pis təsir etdiyini düşünərək gəlib, bu xəbərlə geri evinə qayıtdı. Ağlından belə keçməyən bu hala mı yansın, təmkinli durub bizə hiss etdirməməyə mi çalışsın özü də çaşıb qalmışdı. Yoldaşının gözünə oturan kədəri görəndə içim parça-parça oldu. Donuq üz ifadəsində dursa da özündən asılı olmadan gözyaşı tökürdü. Onlar da başa düşür ki artıq bundan sonra boşa çabalamaq vaxtıdır. Bir sözlə sonun başlanğıcına gəliblər. Genlərini aldığı adam da bu bəlaya düçar olaraq həyatını sonlandırdığı üçün boşa ümidlənmədi onlar da.
Bütün günü nə hiss edəcəyimi bilmədən gəzib, fikrim yayınsın deyə sözlüyə girdim, başlığı görüb "ürəyimi boşaldım" dedim.
Bu xərçəngin də bir dərmanı kəşf olunmalıdı artıq. Baş ağrısı diş ağrısı nə bilim qansızlıq fln min cür xəstəlikdən dərmanla sağalmaq mümkün olduğu kimi xərçəngdən də belə bir dərmanla yaxa qurtarmaq olardı kaş
ən çox tanınan radioaktiv yod izotopu; zob xəstəliyi və digər tiroid xəstəliklərinin müalicəsində geniş istifadə olunan "atom".
