sovetlər deyəndə ağla gələnlər

mənim yadıma köçdüyümüz ev düşür. belə şirin bağçalı ev idi. həyəti rus səliqəsi ilə əkilmiş çiçəklər var idi, sonra həyətimizdə səki ilə bağı ayırmaq üçün rənglənmiş dəmirlərdən hazırlanmış kiçik hasarlar idi. hasar deyəndə qorxmayın, yeriyəndə topuqdan bir az yuxarı idi, amma bağı səkidən ayırırdı. rus qonşularımız var idi. çox gec köçdülər onlar. hər pasxa və yeni il bayramında qəşəng hədiyyələr gətirirdi. gitara, val, rəngli palto, çəkmələr hədiyyə edirdi. məktəbli formam var idi. ağ fartuxumu sevmirdim. tez çirklənirdi, qara geyinirdim. müəllimə də məni danlayırdı. yeni il bayramlarında qar qız və şaxta babalar mənə nağıllardakı kimi görünürdü. tramvaylar, trolleybuslar olurdu. gəzirdik şəhəri. buynuzlu avtobus şirin idi. hələ ki, bunlar üçün çox darıxıram. qonşumuz zoya nənə üçün çox darıxıram. hər səhər idman edərdik onunla. hə, bir də ən əsası o dövrün geyimləri üçün çox darıxıram. retrodur.