arxivdən
xəzinələrlə doludur insan şüurunun ən bilinməz nöqtələri. doldurulur içərisi ətraf aləmdən tamamilə xəbərsiz şəkildə. basdırılır ən alta, dərinə bu toxum. gəldikdə onun zamanı cücərib baş qaldırır o nəmli torpaqdan cəsurcasına. heyiflər olsun amma! nemətlərlə bəzədilmiş bir ağac ola biləcəyi kimi zəqqum tikanlı koldur bəlkədə o dərinlərdə yatan! bilməyəcəyik biz məxluqlar şüuraltını tam olaraq..
buradan hara?
təzədən başla ↺