arxivdən
rahat olduğum insanların yanında mən də beləyəm. çox danışmaq məcburiyyəti hiss etmirəm, söhbətin mövzusuna görə danışa bilərəm amma. əksinə rahat olmadığım birilərinin yanında isə nə gəldi danışıram. uşaq vaxtlarımda çox danışırdım. evdə bunu üzümə deyirdilər. məncə onun nəticəsidir ki, böyüyəndə fikirlərimi bölüşməməyi seçmişəm. bəzən isə qəribə olur. həqiqətən danışmaq istədiyim biri ilə nədən danışacağımı bilmirəm. fikrim dağınıq olduğu üçün də ola bilər.
buradan hara?
təzədən başla ↺