arxivdən
azyaşlı uşaqlara yazığım gəlir və valideynlərinə əsəbləşirəm. çünki, belə bir dünyaya uşaq gətirirlər. bu valideynlərdə gənc olub və həyatda çətinliklər yaşayıblar, qəmgin və tükənmiş hiss ediblər. mən fikirləşirəm ki, müasir cütlüklərin əksəriyyəti keçmiş əsr insanları kimi fikirləşir; "qonum-qonşu nə deyər", "bəs biz qocalanda bizə kim baxacaq?" və s. həqiqətən insanlar heç fikirləşmir, ancaq heyvan kimi doğub-törəyirlər.
buradan hara?
təzədən başla ↺