arxivdən
özümü dərk edəndən bəri təmənnasız yanımda olan insan. şikayət etməyi, sızlamağı vərdiş etmək istəmirəm, səbəbkarı bəlkə də sənsən. neçə ildir yanımda deyilsən, çox gec-gec danışırıq, amma burda olduğunu bilirəm. hər hansı bir problemlə üzləşən kimi " görəsən, o nə edərdi" fikri ağlımdan çıxmır. çox az yaş fərqimiz olsa belə sanki atam imiş kimi məsafə saxlasan belə, həmişə daha anlayışlı olmusan. bunu sənə bildirə bilməmişəm, bəlkə də edə bilməyəcəm. hər nə yaşasan da, bunun fərqində olmasan da, həmişə mənim üçün qürur mənbəyi olacaqsan, səni həqiqətən çox istəyirəm.
buradan hara?
təzədən başla ↺