roman yazmaq

çətin olsada zor bir şeydi. xüsusilə əgər bütün hekayəni beynində planlamısansa, yazı müddətində inanılmaz zövq alırsan. personajları, atmosferi özün qurursan deyə, dəhşət bir ego da gəlir. hətta abartmıram, bir romanı bitirmək orqazmdan belə zövqlüdür. əslində “çətin” deməyimə baxmayın, hər işdə çətinlik var zatən, o ayrıdı. amma bir insan sevdiyi işi edəndə o qədər də yorulmur. bir də franz kafkanın belə bir sözü var: “yazmaq dua etmənin başqa formasıdır.” yəni qısacası, yazmağı sevməlidir insan, sevməsə yazıçı ola bilməz. bu yaxınlarda bitirdiyim 110 səhifəlik psixoloji thriller romanım bitdi. bunu yazanda belə sadəcə oturdum, başladım yazmağa. çox da ilham gəlməsini gözləməyin — yazmağa başlayın, zatən ilham gələcək. bu arada reklamda edim romanı oxumaq istəyən mənə yazsın atım ona.. spxjslskxh.