gecələr küçələr niyə cənnət kimi hiss olunur

Ailə problemi olmayan insanlar heç vaxt anlamayacaqlar ki, gecənin soyuq və boş küçələrində addımlayarkən, hər küncün kölgəsi sanki köhnə xatirələrin və çatışmazlıqların ağırlığını daşıyır, şəhərin vüxsuz işıqları isə bir anda həm rahatlıq, həm də kədər verir, çünki insan bilir ki, evin isti səsi, gülüşün təravəti və sadə bir qıcaq bu sakitliyin arxasında yoxdur; və bütün bu səssizlik içində, hər addım, insanın içində itirilmiş bir uşaqlığın, unudulmuş bir arzusunun və çatmamış bir məhəbbətin əks-sədası kimi səslənir, elə bil gecə özü bir cənnət, amma yalnız bir cənnət kimi hiss olunur ki, onu kimsə anlasın deyə sənin ürəyin boşluqlarla dolur.