azərbaycan ədəbiyyatından zövq almaq

salamlar, Mən Azərbaycan ədəbiyyatı ilə maraqlanıram. Bundan əvvəl bu mövzuda bir neçə məsləhət də almışam. Baxıram ki, bəzi ədibləri oxuyanda ya başa düşmək çətin olur, ya da əsərlərdə siyasi motivlər üstünlük təşkil edir. Məsələn, Nizami Gəncəvi bir qədər dövrümüzə yaxın olduğu üçün onun əsərlərini müəyyən qədər anlamaq olur. Amma Füzuli və digərlərində ərəb və fars sözləri çox olduğuna görə, demək olar ki, heç nə başa düşülmür. XIX əsr şairlərinə baxıram — təəssüf ki, yenə də eyni vəziyyətdir. Sovet dövrü ədibləri arasında Hüseyn Cavid, Cəfər Cabbarlı və Əbdürrəhman bəy Haqverdiyev mənim üçün dahilərdir. Mirzə Fətəli Axundzadənin isə ədəbiyyatımızda özünəməxsus yeri var. Amma digər yazıçılar və şairlər haqqında hələ çox az məlumatım var. Mənə görə Azərbaycan dili və ədəbiyyatının ən güclü nümayəndəsi Bəxtiyar Vahabzadədir — bu yaxınlarda onu yenidən “kəşf etmişəm”. Hətta eşitmişəm ki, onun kitabları erməni dilinə də tərcümə olunub. “Ana dili” şeiri və digər əsərləri məni həm heyrətləndirdi, həm də sevindirdi. Onun yaradıcılığında dərin fəlsəfi məzmunun da olduğu açıq şəkildə görünür. Ümumiyyətlə, düşünürəm ki, Azərbaycan ədəbiyyatını daha dərindən araşdırmağa və ondan zövq almağa dəyər.? Amma bəzən tərəddüd edirəm — görəsən, doğrudanmı bu ədəbiyyatda hələ kəşf edilməmiş dərin mənalar və unudulmuş dəyərlər var? Mənə məsləhət verə bilərsinizmi, hansı yazıçılardan və əsərlərdən başlamaq daha məqsədəuyğundur?