Universitet vaxtında yay və ya qış durmadan etdiyim hal idi, gecələr bu vaxtlarda balkonda üşüyərək siqaret çəkməyin həzzini yalnız yaşayanlar bilər (bkz: zamanla geridə qaldığı üçün darıxılan şeylər)
Özümü atsam şikəst qalaram ya ölərəm deyə fikirləşdiyim yer. Yuxarıdan baxanda özümü "superior" hiss etmək də gəlir amma. Metroda qatar gələnə qədər düşündüyüm fikirlər kimi. Qarışıqdır.