uşaq vaxtı evin açarını itirəndə evdəkilərin mənasız şüvənliyini heç vaxt anlamırdım. özlərini elə aparırdılar ki, sanki qarət olunduq artıq. açarı unudursan o sırada bir oğru gəlir tapır. açarı götürür baxır və deyir: ooo, Nərimanov Rayonu, Əhməd Rəcəbli 15A/5. Tez gedim evi yarım. niyə da nə idi b…
mənim üçün həyatda ən vacib və ən önəmli şey, təbii ki güvən, inam. birinə olan güvənim itdisə, ondan sonra götü ilə divara da çıxsa eyni dərəcədə güvənməyi bacarmıram. kimsə bir səhv etdisə yenə edəcəyinə əminəm sanki. ona görə də cındırlığ gördüyüm an uzağlaşıram. bunun da sonu yalnızlığa gəlir çı…
itir zamanla isti münasibətlər, dostluqlar, var dövlət, ailə, sevgi və daha çoxu. istədikcə çabala sən! deyil sənin əlində bunların heç biri. biri xaricdir amma bunlardan. insanın özündən başqası deyil o! insanın ruhu, şərəfi, şüuru və onun iç dünyasının gözəlliyi! toplamıdır ruhun bütün bu keyfiyyə…