Ilk tanışmamızda sürəkli gülürdün, bu sənin sanıram ki insanlar tərəfindən ən kötü görülən absürt özəlliyin idi. Bir şeyə çox təəccüblənəndə də, bir şeylərə çox sevinəndə də bir anda gülməyə başlayırdın. İlk tanışmamızdan ayrılmamıza qədər bu heç dəyişmədi. Nə qədər dost olsaq da ilk dəfə mənə qarşı…
ən son sənə baş çəkməyə gəldiyimdə mənə demişdin "necə belə güclü qala bilmisən, necə möhtəşəm görünürsən". əslində sənin qarşına çıxanda bunu planlı şəkildə etmişdim, möhtəşəm görünməyə bilməzdim. heç vaxt xəbərin olmayacaq səni uzaqdan izlədiyim vaxtlar necə çarəsiz və bərbad görünmüşəm. həmin sək…
Kaş səninlə olan bütün xatirələrimi beynimin içindən birdəfəlik silə bilsəydim. Səninlə evliliyə belə razı idim amma sən məni çox yanıltdın, kaş hər şey başqa cür olardı. Sənin üçün başqa qitəyə belə köçdüm amma sən nankor və yaxşılığa doymayan bir şəxs idin. Səninlə olan bütün xəyallarımı,arzularım…
ayrıldıqdan sonra öz özünə triplərə girib həryerdə "mənim kimisini tapa bilmərsən, tapa bilməyəcəksən" tipli şeylər paylaşma amk. sənin kimi birisini istəsəm səninlə qalardım da elə aq malı.