arxivdən
hər nə qədər içinə qapanıq olsam da tanımadığım insanlarla gündəlik ayaqüstü chitchat tərzi söhbətlər ya da tanımadığım insanlara kömək etmək çox xoşbəxt edir məni nədənsə. keçən dəfələrdə metrodan çıxanda bir yaşlı qadın çətinlik çəkirdi pilləkəndə onun qoluna girdim. 1 dəqiqə filan çəkdi amma niyə xəstələndiyin filan dedi. mən də yaxşısınız yaxşısınız xala tez sağalarsınız inşallah(dil vərdişi aq) dedim. sonra dünən asan xidmətdə pasportumu yeniləyəndə işçi qızla 5 dəqiqə filan söhbət etdik,mənim universitetimə daxil olmaq istəyirmiş o da o vaxtlar. bilmirəm sevirəm insanların hekayələrini eşitməyi. bəzən avtobusda yanımda oturan insanlarla təsadüfən söhbət edirəm. bəzən gülərüzlü kassirlərlə. yaşadığımı,bütün insanların heç də qaşqabaqlı olmadığını xatırladır belə kiçik hadisələr mənə. seviyorum ulan həyatı.
buradan hara?
təzədən başla ↺