8. şəhid olan 192 nəfərdən 11-inin cəsədi tanınmaz halda olduğundan şəxsiyyətləri ekspertizada genetik müayinələrdən sonra açıqlanacaqmış.
illər, hətta bu məsələnin ən başlanğıcından əsrdən artıq keçir, artan sadəcə bir neçə kvadrat kilometr torpaq və minlərlə şəhiddir. ölənlərdən neçəsi 2004-2005 təvəllüdlüdür. qarabağ veriləndə həyatta belə deyildilər. siyahıya baxanda adamın gözü dolur. hamısında uşaq siması, uşaq ifadəsi. anaları necə əzizləyə-əzizləyə böyüdüb hamısını, kasıblıqla, çətinliklə. vətən, torpaq, zir-zibil.. gözümüzü açandan beynimizə ancaq bunları yerləşdiriblər. torpaq birinci qarabağda ölənlərə nə vermişdi, ikincidə ölənlərə, 2016da ölənlərə, bu ay ölənlərə? heç nə, çətinlikdən başqa heç bir pox da verməmişdi. qarabağ, iki metr torpaq bu qədər candan dəyərli deyil. amma bu sikilmiş ölkədə sadəcə varlıların uşağının canı dəyərlidir. hər gün daha da çarəsiz hiss edirəm bu ölkədə görəsən nə vaxt bu siyahılardan birində mənim qohumlarımdan, tanışlarımdan biri olacaq deyə düşünərək. bağçaya da, məktəbə də bir yerdə getdiyimiz bir sinif yoldaşımın anasını görüb bu yaxınlarda anam. evə gələndə gözü dolmuşdu ki, o uşağı da qabağa aparıblar. siyahıda adı yox idi, amma nə qədər insanlar qorxu ilə yaşayacaq? nə qədər analar uşaqlarını itirəcək? ölənlərin çoxu da dəhşət kasıblıqda ailələrin uşaqlarıdır. bu vətən bu qədər önəmlidirsə, niyə ondan ən çox faydalanan varlıların uşaqları ölmür? sikdirsin qarabağ da, torpaq da, vətən də, şuşa da, bütün bunlara səbəb olanlar da, 18 yaşında uşaqların qanı tökülən torpaqlar üçün "qarabağ azərbaycandır" deyib sevinənlər də. onların canları bir də geri qayıtmayacaq. iyrənirəm qarabağ sözündən.