kəramət böyükçöl

Telefonda bir adama bir dəfə zəng edirsən. Əgər o adam telefonu açmadısa, uzaq başı səhəri gün bir də zəng edərsən. Bəlkə görüb, amma fikirləşib ki, sonra zəng edərəm, yadından çıxıb. İkincidə də telefonu açmadısa, demək, daha zəng eləmək lazım deyil. Özü nə vaxtsa zəng edər, danışarsan. Etməzsə də, vəssalam, bu hərəkət artıq sözdür. Yəni onun üçün əhəmiyyətli bir insan deyilsən. Bizdə isə adama ard-arda o qədər zəng edirlər. Görür telefonu açmır. Hələ başqa nömrə ilə də zəng edib deyir, niyə açmırsan? Adamı belə çətin vəziyyətə salarlarmı? Niyə adamı özündən yalan bir şey uydurmağa məcbur edirsən? Bax, sən o adamın həyatında nə gəzirsən? Bəlkə utanır, deyə bilmir əl çək yaxamdan. Niyə məcbur edirsən konkret desin ki, aralan. Adamı bir baxışından, bir münasibətindən anlamaq mümkün deyil? qaqaşımız ləzzətli söhhət eliyibdi.