1. 1992-ci ildə çəkilmiş bir martin brest filmi. bu filmdə al pacino-nun monoloqunu hər dinlədikdə düşünürəm ki, qadın tamam ayrı dünyadır. sözü gedən monoloq:

--spoiler--

"qadınlar! nə demək olar? onları kim yaradıb? tanrı dahi olmalıdır. saçlar… bilirsən? deyirlər, saçlar hər şeydir! heç burnunu qıvırcıq saçlar dağına basdırmısan…sadəcə əbədi yuxuya getmək istəyərək? və ya, dodaqlar… və onlar toxunanda, səninkilər elə bil… o ilk şərab qurtumu kimi… səhranı keçəndən bir an sonra. döşlər! hoo-ah! böyük, balaca, gilələr düz sənə baxır, o əsrarəngiz projektorlar. mmm. ayaqlar. mənim heç vecimə deyil əgər onlar yunan sütunlarıdırlarsa… ya da ikinci əl steinway pianosudurlarsa. onların arasında nə var… cənnətə passport! mənə içmək lazımdır. bəli, cənab sims, bütün bu geniş dünyada eşitməyə dəyər yalnız iki heca var: amcıq. hah! mənə qulaq asırsan, oğul? mən sənə burda mücəvhərlər verirəm!"

--spoiler--