48. hər şeyim. vaxt olanda ərgənlik edib ailəmin sözlərin vecimə almadığım günlər olub.sonunda özün anlayırsan səhvlərini.anam biraz emosianaldı,istənilən ana belədir məncə,amma bir də siz dağ kimi dayanan , nə çəkdiklərini büruzə verməyən atanı təsəvvür edin.uşaqlıq qəhrəmanı,dənizçi olub atam.uşaq olanda dəniz səfərlərinə gedəndə anam məni yuxudan qaldıra bilmirdi amma atam evdən çıxmağa hazırlaşanda oyanırdım,gəlirdim qucağına.plaşının kurtkasının altında qucaqlıyırdı,mən də kurtkadan boynunun altdan başımı çıxardırdım,yuxarı baxıb gülürdüm,o da kuklam deyib alnımdan öpürdü.işdən gecə gələndə bloka girəndə öskürür həmişə,ona görə ayılırdım qapının qabağında olurdum,ya da otaqdan boylanıb qapıya baxırdım.ibtidai sinifdə rəsmləri o çəkirdi,riyaziyyat məsələlərini ,hətta bir iki dərs qabaqcadan olanları da yazdırırdım ona.onun heç vaxt zəif olduğunu görməmişəm.yalnızca əmim rəhmətə gedəndə o burda yox idi və xəbəri biləndə balkona çıxıb ağladığını görmüşdüm.çox zibil şeydi.çətinliyə düşəndə necə müdafiə edir bir ata övladını,kaş hər zaman elə müdafiə edə məni.bilirəm heç kəs əbədi qalmır bu dünyada amma bilirəm ki ən çox ehtiyacım onadır.heç kəsi itirməkdən qorxmuram onun kimi.