1. müəyyən vəznlərdə, lakin qəlibsiz deyilən və sonları qafiyəli olan cümlələr şəklində nəsr forması. həcmcə bir-iki səhifədən artıq olmur. axıcı üslubda yaradılır; cümlələri, hətta çox ifadələri həmqafiyə olduğuna görə birnəfəsə oxunur. azərbaycan ədəbiyyatında ilk bəhri - təvil mirzə ələkbər sabirə məxsusdur. (wikipedia)