2. ömrüm boy əziyyətini çəkdiyim, izah eləməyə çalışsam da anlaşılmayan mövzudur. əvvəllər əsəbləşib eliyirdim, ta elə də qozuma deyil. o qədər boş söhbətdir ki, adam bilmir nədən başlasın. məsələn götürək ki, pis vəziyyətdə yaşayan qaçqın ailələri. bu söhbətlərdən həmişə elə çıxır ki, qaçqın imkanlıdırsa deməli haramdı, oğurluqdu, yox sürünürsə deməli əsl qaçqındı, halal olsun ona. imkanı olana deyirlər oğrusan, o birinə də 20 ildi gəlmisən özünə gün ağla. sonra mənim yadıma gələn 14-15 yaşlarından mübahisə edəndə həmişə deyirdilər ki, "kişiydizsə qoruyardız, qalardız orda". o vaxt 1 yaşım olduğunu zadı ataq bir qırağa. tutaq ki, mən sivil adam kimi, dövlətin yarımçıq dəstəyiylə necə bir orduya qarşı vuruşa bilərəm?! ya sən sabah dost-tanış qohum 100 nəfər yığıb dövlətin dəstəyi olmasa nə edə bilərsən qarabağ üçün? maraqlısı budur ki, bu söhbəti eləyən adamları ayrı vaxt danışdıranda deyirlər ki, hamısı siyasi oyun idi, ay nə bilim ruslar dəstək verdi ermənilərə zad. nə bilim vallah, o qədər adama gah mübahisəylə, gah da izah etməklə heç nə dəyişdirə bilməmişəm bu vaxta qədər. ən çoxu sən haralısan, hə oranın adamların istisna edirəm zad söhbəti ediblər. elə bil ki, qarabağda sonuncu rayonun adının üstündən xətt çəkilən tabeladan sonra bütün ərazilər, insanlar əla, hər yer cənnətdi.
tibb universitetindən bir qaqaş da bu söhbəti etmişdi, almaniyada təhsil alan tanımadığım biri də. başa sala bilmədim heç birini. ala bunu kimsə izah eləməli deyil e, adam gərək özü də düşünə bilsin. başa düşürəm evdə zadda filan rayon oğraşxanadı, filan bölgə yekəxanadı zad söhbtələri ilə böyümüş də ola bilərsən e amma bu içini sikdiyim universitetdə barı öz düşüncəni qazan da. bir bax gör neçə dənə ağdamlı ya qarabağlı tanıyırsan, neçəsi götlük edib, ondan sonra denən ki, hə bunlar götdü.