2. indi məndən çox uzaq olan bir şeydir 17 yaş. ilahi, insanın bu yaşdan gözlədiyi nə qədər şey var, bir onu insanın özü, bir də o yaş bilir. elə bilirsən ki, sənin üçün hər şey daha gözəl olacaq, həyatına televizorda rəngli və xoşbəxt kadrlar əlavə edərək davam edəcəksən və yaşadıqca bunların heç biri gerçəkləşmir, hamısı tək tək içində qalır, adam bilmir başına haranın daşını töksün. hə, əlbəttə, bir də buna hazırlıq-zad kimi azərbaycanda olan gözləntilər daxildir ki, bu daha da dözülməz edir hər şeyi. içinə qapanmaq istəyirsən, fəqət bu artıq 15 yaşındakı kimi ləzzət etmir və sən başqaları ilə münasibət qurmaq istəyirsən, amma bunu da bacara bilmirsən. içivə soxub yağışlı günlərdə hazırlığa gedib gəlirsən, siqaret tüstülədirsən, həftəsonu topaz oynayırsan, fələyin başı çaşanda cibində bir-iki manat əlavə pul olarsa, kimisə tapıb gedib pivə içirsən və pivə içərkən "içini sikim belə işin, bu necə yaşayışdı, ala" deyirsən və islana-islana evə qayıdırsan. yaş keçir, il keçir, hər şeyin yaxşı olmadığını görürsən və o anda anlayırsan ki, hər şeyin yaxşı olacağını gözlədiyin yaş elə ən yaxşı yaş imiş və istedadın varsa o yaşda yazdığın şeirlərə baxıb kədərlənirsən. artıq hər şey üçün çox gecdir. 17 yaşı keçdin, geriyə yol yoxdur.