2. azerbaycancası hərbi komissarlıq olan "военный комиссариат" sözünün qısaltması. içində çöldə-bayırda görsən adam yerinə qoyulmayacaq, insanlığını itirmiş (bəlkə də hələ də təkamülünü tamamlamamış) respublikanın axırıncı adamlarının oturduğu binalar. iş rejimi 9:00-12:30, 13:30-17:00 olsa da, orda kimisə ancaq 11:00-12:00, 15:00-16:00, bəxtin gətirsə 16:30-a qədər tapa biləcəyin xaraba. bazarları əllərindən alınana qədər buralarda oktyabr, aprel ayları işlərin xodovoy vaxtı olardı (indi olmasın). orta məktəbi təzə qurtarmış 18 yaşlı paçanlar, çoxu pul üçün anasını satacaq tipdə olan məxluqlarla ikibüklüm, çəkinə-çəkinə "məllim" deyə müraciət edərək danışardılar. çoxu azerbaycan reallıqları ilə elə burdaca tanış olur bu yeniyetmələrin. bu yeniyetmələrin hamısı vainkomatdan əsgərliyə çağrılmış olur. amma əsgər göndərmək məsələsində biraz məsələlər qəlizləşir. vətəni qorumağa əsgər göndərməkdən başqa, vətənə həmçinin dezertir yetişdirən bir yerdir bura çünkü. "yaxşı yerə saldırmaqdan" "əsgərliyə yararsız"-a qədər "təhsilə görə müddət verilməsindən" "1 illik möhlət"-ə qədər hər şeyin qiyməti var.
bir də burda oturanlar tələbənin universiteti nə vaxt qurtaracağı ilə valideyndən çox maraqlanırlar. hər il də bu xarabaya işimiz düşür tələbə olaraq. hər il pripisnoyun vaxtın uzatmağa gedəndə "əəə sən niye qurtarmamısan universiteti, keçən il qurtarmalıydın axı" deyirsə "10 manat ver, peçat vurum" deməkdi. səndə danışıb 5 manata işini həll eliyirsən. ya da mənim kimi prinsipə düşüb "bu varyoxsuzlara qəpik də verən deyiləm" deyə dirəşsən işin gedib çıxır vainkomun yanına, bayaqdan səninlə "əəə" deyə danışan aslan parçası vainkomun yanında dönüb olur pişik balası. yenə işini həll eliyirsən istədiyin kimi, amma sənə qalan hamısı bir qəpiyə dəyməyən insanlara görə gərilən əsəblərin olur. ona görə də ən bekar düşmənimə də arzu eləmərəm ki, vainkomata işi düşsün, ağır dərddi.