49. #135901
#168999

entrylerimden sonra bu xatiremi xatırlatdı oktyabr. çılğın platonik genclik eşqimden ötrü götümü yırtdığım, her şeyden keçdiyim zamanlar idi. qızgilin evinde 'nömreyazan telefon' var idi, ona göre öz nömremden ede bilmezdim zeng.

bilmemeli idi axı onu sevdiyimi. yoxsa sehr pozulardı. başqalarına qısqanmağımın verdiyi ezabdan hezz alırdım ele bil.

qızın şeklini bir neferden 2 şirvana almışdım. haqqında melumatım uzaqlaşdığımızçün azalırdı. deqiq bilmirdim doğum günü 31 oktyabr yoxsa 1 noyabr idi. oktyabrın her günü taksafondam zeng edirdim. sesini eşidib, adboy verirdim.

sonra birinden xahiş eledim, zeng elesin, desin ki, ad günün mübarek. texminim meni aldatmamışdı, 1 noyabr idi. geldik taksafona. evde tek oldugunu bilirdim. zeng eledik:

- ad günün mübarek, x.
- çox sağol.
- (sessizlik) (ne deyim? ne deyim?)
- pampiniformisdi?

bu başlığa yaza bildiyim en yaxşı hekayem budur.

oğlan telefonu qoydu yere. hardan bilirdi göresen? öyrene bilmedim. evlendi, getdi, öyrene bilmeyecem yeqin heç vaxt. -*