67. adını "bubble" qoymuşdum. adını çox sevməliydi, yəqin. çevrədə heç bir itdə bu ad yox idi axı, toplanların, rekslərin arasında cool olmalıydı. qardaşım işlədiyi zavoddan onu gətirəndə hələ süddən yeni ayrılmışdı. ilk 3 gün gecələri zingildədi və qorxmasın deyə yanından ayrılmamalı oldum. amma sonra başını yelləyə-yelləyə qaçmağa başladı. ən sevdiyi yemək də mərciydi. böyüyüyb kenquru olacaqdı, söz vermişdi mənə.
bizə gəlməyindən bir həftə sonra sahibsiz itlərin güllələnməyi vaxtı zavodda anasını digər balaları ilə birgə güllələmişdilər. bizim piç şanslı çıxmışdı, yəni.
çox sürətlə böyüyürdü və qarışıq cins itlərdə görünməyən müstəsna bədən ölçülərinə qədər davam elədi bu böyümə. bir də, yalnız müəyyən cins itlərdə görünən bir xüsusi dominantlığı var idi. kefi istəyəndə saymırdı bizi.
bir yaşında xəstələndi. evə iki baytar gətirdik. birinci dedi ki, burnuna dağ basın. qovdum evdən beyinsizi. ikinci də iynə-dərman yazdı. amma işə yaramadı. bir yaşındaykən həyətdə qoca itlər kimi dolaşan bubble bir gün oyanmadı.