26. 3-cü sinifdə oxuyurdum o vaxt. özümüz də 4-cü mikrorayonda qalırdıq. oturmuşduq evdə, lovizna serialının modda olan vaxtıydı. elə təzəcə yazıları yazılıb başlamaq istəyirdi ki, bir da onu gördüm ki stoldakı qatıq bankası özünü intihar edər kimi atdı yerə. arxasıyca möhkəm vibrasiya dalğası, mebellərin cırıltısı, lüstraların yellənməsi, stenkadakı qab qaşığın yerə gəlməsi və mənim qapını açıb elə ayaqyalın formada çölə vıyıldamağım... 4-cü mərtəbədən məhəlləyə bir neçə saniyə içində vardım. blokdan dəlicəsinə fırlamışdım ki məhəlləyə, bir anlıq dayandım. titrəyiş dayanmışdı, çönüb arxama və məhəlləyə baxdım. sən demə ilk qaçıb çatan mənəm, bloklardan çığırtı, hay-şüvən və gur insan uğultusu səsləri gəlirdi və birdən... bütün bloklardan eyni anda insan sürüsü nə cür axdısa həyətə, sanki çin qatarının qapıları açıldı. bütün qonşular həyətə toplaşıb bir neçə saat qaldıq orda, illərlə üzünü görmədiyimiz qonşuları gördük. xeyli söhbətləşib danışdılar. hamamdan sabunlu halda qaçıb gələn iranlı qonşumuz da vardı, getdi əyin başın geyindi, gəldi.