4. böyük mirzə cəlilə
ömür də tükənir, söz də tükənir,
başımın altından yastıq da qaçır.
əllərdir uçuran, əllər tikəni,
çölümdən yaz qaçır, yazlıq da qaçır,
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
kimdənsə tez durub kimin uşağı
itinə daş atıb beş yüz il qabaq.
kimin dəyirmanı, kimdən aşağı...
bunları yerində kim oturdacaq?!
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
tərəfsiz tərəfdə düz oğlu düzlər!
tərəfgir tərəfdə silah, qan-qada!
çayını itirən mavi dənizlər
çırpınıb, boğulur göz qabağında.
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
kiminsə dünəni qəbirsiz qalıb,
kotançı babası dəmirsiz qalıb,
körükçü atası kömürsüz qalıb,
xəmrəsi, urvası xəmirsiz qalıb
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
mən təkdim, cüt oldum: təkləndim yenə,
özüm yük çəkənəm,
özüm də yükəm!
baxsam "döz" deyənə, "döz" deyilənə
ağzımdan qapılar öz halal tikəm,
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
gedir yal davası, sümük davası,
gedir vurhavurla çəpik davası,
gedir milyonçunun qəpik davası,
çürük fikirlərin çürük davası...
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
"mənəm" deyənlərin məni görünmür,
əli tətikdələr, özü hədəfdə,
azmış ağılların çəni görünmür,
itmiş, itirilmiş başlar kələfdə!
dünya düzəlmir ki, düzəlmir, baba!
hələ bu dünyanın qeylü-qalı çox,
bilməm zəhəri çox, yoxsa balı çox.
çox verdim özümə bu sualı çox,
ərzin nadanından ağsaqqalı çox!
bəs niyə bu dünya düzəlmir, baba!