8. özümün etdiyi və depresiyasını yaşadığım bir durum. normalda hər kəsin bərabərhüquqlu olduğunu nəzərə alıb bu yöndən hərəkət edirəm. amma ölkə xaricində durum biraz başqa olur. özüm də bilmədən network'un mərkəzi mən oluram və hadisələr mənim üzərimdən cərəyan edir. ilk başda "bax bunu azərbaycanda eləmirsən, keçici bir şeydi, bu sayılmaz." deyib beynimə yeridən dostlarım və qarışdırılmış bir neçə içkinin sayəsində cəsarətlənib etdiyim sonra qayıtdıqdan sonra2 ay depresiyasını yaşadığım iyrənc bi vəziyyət oldu. empatiya qurmağa başladım. o da məndən ayrı ölkə xaricinə gedir və eyni şeyi məndən xəbərsiz edə biləcəyini düşünüb özümün nə qədər dibə vurmuş hərəkət etdiyimi anladıqca içim içimi yeyirdi. bir də görüşəndə gözünə baxa bilmək məsələsi var. utancından baxa bilmirsən, hər şeyi açıb danışmağın gəlir, necə deyərlər desəm öldürərlər, deməsəm ölləm. belə bir işlə məşğul olacaqsınızsa, bunu oxuyub bi də düşünün. vicdan adamın ağzın sikir sonra.