1. sırf zəhlən gedən bir kəs/kəsimin təriflədiyinə, izlədiyinə görə insanda dəhşətli dərəcədə yaranan bir hissdir bu. sonra isə insan başlayır bildiyi olmadan fikir yaradıb filmə qarşı marjinal duruş sərgiləməyə.
dəfələrlə başıma gəlib, sırf buna görə məsələn inception kimi bir filmi 3 il gec izlədiyimi bilirəm. o önyarqının qırılıb ekran qarşısına keçildiyi an, sanki bütün zəncirlərini qırıb böyük bir şey edirmiş kimi hiss edir insan. sonra da blət mən illərdi danışıram elədi/belədi film, oturdun izlədin, gəl indi ayıkla pirincin taşını türklər demiş.
not : türklər demişkən, bu önyarqı/önmühakimə söhbətində ikincisini istifadə etmək istədim ama bayağı gəldi -*
edit: not yox qeyd -*