5. umarım benim gelmemle de ölmeye devam etmez, çok büyük acı olurdu. bir türk umbay olarak niçin gelmeyi tercih ettiğimizi belirtmem sanırım güzel olabilir.

kültür. türkler olarak elbet sizler gibi kültüre ve bunun paylaşımına, birleşimine son derece önem veriyoruz. yalnız kalmaktan korkma hissiyatı sanırım bu da. kendi içimizde yaşayamadığımız, gerek dış etkenler gerek provakatörler ile bölünmüş bir kültüre ve insanlara sahip olmaya başladık. türk insanı arayışta. yalnız kaldığının farkında. körelmeye başladığının farkında. ve bir yanda da siz varsınız. birbirini koruyan kültürünü koruyan. içten içe buna özeniyoruz. bunu görmek istiyoruz. o unuttuğumuz uyumu tekrar birilerinin bize hatırlatmasını istiyoruz. emin olun tüm yazılarınız türkler tarafından yüzlerinde koca bir gülümseme ile okunuyor. bozulmamışlığınıza hayranız.

dil. ayrı bir yakınlığımız var size. emin olun her türk televizyonda kanalları gezerken azeri kanallarında mutlaka duraksar, dinler. biz siziz, siz bizsiniz. biz biriz. annemiz babamız kardeşimizsiniz.

ve böyle hissettiğimiz tek insanlar sizsiniz. bizi anlayacağını bildiğimiz tek insanlar siz kaldınız. avrupalı amerikalı vs. hiçbiri ne siz ne de biz. bu yakınlık, bu misafirperverlik, bu kafa uyumu hiç kimsede yok.

yurtdışında olduğum müddetçe gördüğüm şey şuydu yani kendimde fark ettiğim: o yaban ellerde bir azeri ile tanıştığımda dünyalar benim oluyordu evimde gibi hissediyordum.

bizim özümüzsünüz. unuttuğumuz tüm güzel değerler sizde baki kalmış halde. kendimizden, sorunlarımızdan uzaklaşmak ancak sizinle oluyor.

özetle, iyi geliyorsunuz ve iyi ki bu yakınlığı hissedebildiğimiz insanlar sizlersiniz.