5. üzdən bilirdim bu qrupu wonderwall, don't look back in anger və s. kimi mahnılarına görə hörmət edirdim amma heç vaxt tam dərinliklərinə getməmişdim. son iki üç gündə həm *definitely maybe*, həmdə *what's the story (morning glory)* albumlarını dinlədim və adamların niyə ingiltərədə bu qədər sevildiklərini anladım. adamların musiqisi insanı xoşbəxt eləyir, ağıza yayılır elə bil şəkər yemiş kimi ayrıca grupun solisti liam və qardaşı noel gallagherin xarakterləri əsl rockstar tipidi mən hamıya belə söz soxan adamlar görməmişəm. mənə elə gəlir liam'ın söz soxa bilmədiyi bu dəyqə yaşayan tək rock ulduz *bono*du oda ata oğul münasibətləri var deyədir bir dəfə bono mühasibələrinin birində oasis yoxsa blur yaxşıdır deyə cavabı belə olub: "bilirsiz blur yaxşı grupdur musiqilərinidə sevirəm ancaq mən bir rock tanrısıyam və liam mənim oğlumdu onun musiqilərində başqa bir ruh var"