106. ən son 30 mayda yazmışdım ki, heç vaxt deməyə, etməyə cəsarət edə bilməyəcəyim şeyləri deyirəm və edirəm. həqiqətən o qədər çox mübarizə apardım ki, özümü özümə isbat etdim. güclü olduğumu gördüm bir daha. hərçənd istədiklərim alınmadı, amma mənə görə yox, başqasına görə alınmadı. hansı ki, bütün bu çətinliklərlə həm də onunçün mübarizə aparırdım. xəyalımdakı kimi olmadı, amma içim çox rahatdır. çünki, mən əlimdən gələndən qat-qat artığını etdim. və sonda tüm həqiqətləri gördüm. artıq heç önəmi yoxdur. bəzən nə olursa olsun alınmır. bundan sonra nə olacaq bilmirəm. ən azından qeyri-müəyyənliklər yox deyiləcək qədər azalıb. uzun müddətdir hiss etmədiyim duyğuları hiss etməyə başlayıram. bundan narahatam. həqiqətən xoşuma gəlmir. nələr olacaq bilmirəm. axışına buraxmışam sadəcə. uzun, qarışıq və mənasız oldu, amma bu burda qalsın.



14 iyul 2018
01:10
sevgilər,