3. qəbul edilməsi gərəkən ilk şey, xaosdur. varlıq xaosla təkamülə uğrayır, bunu hər gün hər an bütün təbiətdə (canlı və cansız) açıq aşkar görünür.
amma təkamülü düzgün qiymətləndirmək və anlamaq lazımdır.
ilk təkamül kainatda hələdə dəvam edir, ulduzlar doğulur, günəş sistemləri əmələ gəlir, filan.
ikinci isə, canlılıqdır. birinci təkamül növünün əmələ gətirə bildiyi ən üstün varlıq çeşidi. canlı deyən kimi ağlınıza insanlar, məməlilər zad gəlməsin, əmöb kimi təkhüceyrəliləri deyirəm.
üçüncü təkamül mərhələsi də şüurdur. buna da insan ilə çatıb, ən azından biz başqa şüurlu canlı növləri tapılanacan.
təqdir edərsiniz ki, şüur ən gənc mərhələdir, hətta o qədər gəncdir ki, öz infişaf yollarını tam formalaşdırmayıb.
ilkində təkamülü sırf xaos hərəkətə keçirdir. ikincində isə qıcığa cavabverəbilmə də böyük rol oynayır. üçüncü mərhələ isə özünü demək olar ki tam idarəedəbilmə qabiliyətinə malikdir.
bütün bunları nəzərə alanda, üçünce mərhələnin də öz içində xaosla boğuşmasını görə bilərsiniz.
qısası, mövcudluqdan ağrısı yox, yarışüurlu mövcudluq ağrısı demək daha doğru olar. şüurlu mövcudluq/varlıq öz mənasını yaratma qabiliyətinə malikdir. o ki qaldı din məsələləri, aydındır ki, cavan şüurlu mövcudluğun özünüdərk yolunda atdığı addımlardan başqa birşey deyildir.
yəni yazardaşlarım, öz həyatınızı özünüz mənalı etməlisiniz, şüurlu olmaq kainatda misli görülməmiş bir lütfdür, bunu düzgün dəyərləndirin.