sözaltı günlük


    125. yenə mən gəldim.
    Dünəndən privat günlük yazmağa başlamışam yenidən. Amma buranın yerini heç nə vermir. Çünki burda yazdığımda sanki başqaları ilə dərdləşirik kimi hiss edirəm, bu sıxıntılar əslində heç kimin vecinə olmasa da, heç olmasa axıra kimi oxuyan olur 2-3 adam. Reallıqda isə danışacağın heç kim yoxdur. heç kim qulaq asmır, görmürlər səni. Yaxın adamların belə.
    Nə isə.
    Yenə başlayacam modern insanın böyük problemlərindən biri olan yalnızlıqdan, onunla başlayıb onunla bitir hər problem...

    yuxum gəldi, ardı olacaq sonra...


hamısını göstər

sən də yaz!