12 yazar | 16 başlıq | 24 entry
yenilə | gündəm

12

tipsiz oğlanı yaraşıqlı göstərən amillər 16 yazarların fobiyaları 14 sözlük yazarlarının həyata dair məsləhətləri 10 platonik sevgi 2 klipi ilə dinlənilməli olan musiqilər 2 emosionallıq sözlük yazarlarının həyata dair məsləhətləri 6 başlıq entry nik uyğunluğu iq səviyyəsi tipsiz oğlanı yaraşıqlı göstərən amillər 12 güldürən entrylər introvertlik 3 olsaydı dünya tarixini dəyişəcək hadisələr bill wurtz tural həmid lənkəran beynəlxalq hava limanı qiyas ibrahimov qüsursuz cinayət üçün detallar 2 sözlükdəki qubalılar azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər güldürən başlıqlar düzəldilməli başlıq adları 6 lewis carroll sözaltı günlük 2 laçın talassofobiya insanın böyüdüyünü anladığı anlar gicdıllaq 2 reverse engineering Komfort zona eurovision 2021 12 xal yalnız bir azərbaycanlının anlaya biləcəyi sözlər 3 sweet home alabama ilk maaşla alınacaq şeylər azer bülbül ələ düşən ilk fürsətdə etmək istənilən şeylər 3 dialektika güldürən qəribə yuxular Qəfil gələn lezbiyan olma istəyi 4 sol framedə görməyə ən çox nifrət edilən başlıqlar akcent stereo love covid-19 caner erkin buy me a coffee altay bayındır azərbaycanda inflyasiya the weeknd azərilərin buta ilə problemi 2 split alternativ sözlük nikləri bərbər üzünü yuyarkən əlindən su içməyə çalışan adam







sosial fobiya


    10. Sosial fobiya adından da məlum olduğu kimi insanı sosiallaşmağa qoymayan fobiya amma bunu kluba gedib əylənməyə fobiyasi var kimi düşünməyin sözün əsl mənasında həyatı sizə dar eləyən, nəninki sosiallaşmaq adicə ünsiyyət qurmağınıza belə icazə verməyən psixoloji fobiyadır. Əsasən 10-13 yaş arası hormonal dəyişikliklərin baş verməsi ilə formalaşdığı deyilir. Bu arada bunu asosiallıq qarışdırmayın. Sosial fobiya tamam başqa və insanın özü ilə əlaqəli durumdur. Bunun nəticəsində isə bəli asosiallıq yarana bilər. Bu fobiyanın ən çətin və insanı dəli edən hissəsi belə bir fobiyan olmağını qəbul edə bilmək və ya başa düşə bilməkdi.(bu arada mənə heç bir psixoloq və ya psixiatr diaqnozu qoyulmamışdı yəni hamısı şizofrenik durumum nəticəsində öz beynimdə yaratdığım illuziya da ola bilər və eyni şəkildə də heç bir psixoloq dəstəyi və.s almamışdım o vaxt. HemÇnin mən nə psixoloqam, nə həkiməm, nə də önəmli biriyəm. Dediklərim sizin heç işinizə yaramaya da bilər. Ona görə səbirlə və qeyri-ciddi yanaşaraq oxumağınızı tövsiyyə edirəm.)
    Hardasa 2il əvvəl özümdə nəyinsə düz getmədiyinin fərqinə vardım. Düz getmir deyəndə isə nəyi nəzərdə tuturam məsələn deyək yolda gəzirəm saatı və ya yolu soruşacam 10-15 dəqiqə özümlə iç savaş verirdim ki, get soruş amma həm də utanırdım. Ya insanların mənə nə deyəcəkləri barədə min dənə ssenari qururdum ya da ki bunun lazımsız olduğunu, insanlara soruşmadan da yolumu tapabiləcəyimi özümə inandırırdım. Sonra özümə qayıdıb bu qədər utancaq və özgüvənsiz olduğum üçün əsəbləşirdim. Belə-belə dəvam eləyən iç savaşlar nəticəsində əsasən fobiya qalib gəlirdi. Məsələn əgər sabah dostlarımla görüşüb harasa gedəcəmsə ictimaiyyət arasında tək qalmamağa səy göstərirdim, adicə metro kartına bele tək pul qoymaq mənim üçün zülm idi. Hələ bir dəfə kitabxana-kafe kimi yerdə idim hamının nə isə oxuduğu zal var idi. Birdə kiçik mətbəxi olan çay, kofe tökmək üçün istifadə elədiyimiz yer var idi. Mən yalan olmasın 30 dəqiqə gedib çay götürüb-götürməmək arasında tər tökmüşdüm. Xəstə idim və boğazım ağrıyırdı yəni o çaya ehtiyacım var idi amma dursam hamının baxışı mənə yönələcək və ya məni süzəcəklər və ya birdən çayı töksəm nə baş verər kimi 3884 ssenari qurmuşdum. Ora gedib çay götürməyi fikirləşəndə belə ürəyim ele döyünürdü k, sanki böyük bir şey eləyəcəm. axırda özümə o qədər əsəbləşirdim ki, bu qədər zəif xarakterli olduğum üçün özümə olan güvənim də, hörmətim də getdikcə azalırdı. Bu və bunun kimi hadisələrdən sonra dedim ki bu belə olmaz mən bunu araşdırım. ilk öncə elə bildim bu utancaqlıqdı. Hər yerdə youtube da, quora da, ekşi sözlük də utancaqlıq haqqqında oxumağa başladım. Sonra məsləhətlərə qulaq asmağa başladım comfort zone- un nə olduğunu öyrəndim. Sonra sosial fobiya adlı bir şey olduğunu öyrəndim və əslində bəlkə də məndə olan şeyin utancaqlıq yox bunun olduğunu düşündüm. Sonra eyni araşdırmanı sosial fobiya üçün elədim. Youtube da nə qədər insanın bundan əziyyət çəkib onun üstündən necə gəldiklərini görəndə məndə də nəsə ümid yaranmışdı. Çünki bele bir fobiyamın olmağını qəbul eləmək çox çətin gəlir adama birinci valideynlərimə atdım günahı əgər elə yetişdirməsəydilər belə olardı, məni rahat buraxsaydılar daha açıq olardım və.s kimi yenə çox düşündüm. Sonra artıq qəbullanma mərhələsinə çatdım və bunun üstündən necə gələ bilərəm kimi yollar axtardım. Məncə belə bir psixoloji xəstəliyi və ya narahatcılığı olan hərkəs üçün en rahat yol təbii ki psixoloqa getməkdir amma elə cəmiyyətdə yaşayırıq ki, psixoloqa getmək sanki dəli olduğunu qəbul etmək kimidir və hələ ki bu probleminiz varsa insanların nə dediyini daha çox fikirləşirsiniz. Bu səbəblə də psixoloqa getmək sizin üçün zülm olur amma tək olmadığınızı başa düşmək üçün youtube məncə ideal yerdi. Tək olmadığınızı da niyə deyirəm çünki mən özümdən bilirəm düşünüb dururdum ki harda səhvlər elədim, uşaq vaxtı nə olmasaydı bu belə olmazdı. düşünün neçə il yaşadığınız bir həyat var, hansı ki siz bir yol, idealogiya üzərində yaşayırsınız və artıq siz ona öyrəşmisiniz sonra bir gün bunun əslində sizin həyatınızdan nələr götürdüyünü kəşf eləyirsiniz. Mən özümdən bilirəm nə qədər fürsətləri, hardasa iştirak şanslarını sırf buna görə itirmişəm, özümü əslində neçə illərdi nələrdənsə məhrum etmişəm və bütün bunları düşündükcə adam bütün həyatının hər hansı psixoloji xəstəlik üzərində və ya çox dar bir hissədə yaşadığını görəndə çox böyük şok olur. Sonra cürbəcür məsləhətlərə qulaq asdım, çox oxudum, araşdırdım, bəzi addımlar var onları etməyə çalışdım. Bunları eləmək də çox asan deyildi. Hər kiçik şeydə belə ürəyim elə döyünürdü ki, çox az qalırdı özümdən getməyə. Məsələn yad bir adama gedib bugün çox gözəl göründüyünü deməliyəm. Çox sadə ola bilər amma bunun düşüncəsi belə o vaxt mənə panik atak yaşadırdı. Addım atmağa başladıqca lap kiçik addımlarla bərabər mənim sosial fobiyam da getdikcə azalmağa başladı. Bunu bu arada hə araşdırdım, oxudum və qurtuldum kimi fikirləşməyin o müddət o qədər ağrılı, sancılı müddətdir ki, həm özünüzə həm də ətrafınıza nifrət eləyirsiniz. Helə də tam qurtulmuşam deyə bilmərəm amma üstümdə çox işlədikcə xeyrini də görürəm. Yəni məsələn tək gəzmək mənim üçün artıq adi bir şeydi, cəmiyyət içəndə tək qalanda panikaya düşmürəm və ya əvvəl yaşadığım problemləri yaşamıram. Məsləhət olaraq deyə bilərəm ki əgər siz o comfort zone dan çıxmasanız heç kim də sizi ordan çıxartmayacaq və ya çıxartmağa çalışsa belə özünüz buna qərar verməmisinizsə uğursuz olacaq.

    Qeyd: bu arada yuxarıda oxuduğum qədərilə dərslərə qatılmağa belə qoymayan çox daha ağır formaları var bu fobiyanın ona görə hərkəsdə mənim elədiyim kimi öz üzərinizdə işləmək və ya psixoloqa getmədən, dəstək almadan sizinki də keçər deyə bilmərəm. Ona görə həqiqətən belə birşeydən şübhələnirsinizsə mütləq hər hansı ciddi bir kömək alın ən azından araşdırmağa başlayın. Həyat sizin düşündüyünüz və ya özünüzə zəhər eləyəcək qədər uzun deyil.


hamısını göstər

sən də yaz!