52. Əvvəllər mən də bir çox insan kimi köhnə sevgilini iblis yerinə qoyurdum. Sevsəydi bunları etməzdi, sevən sevdiyinə heç bunu edərmi, axı niyə məni sevmədi, harada səhv etdim axı mən deyə düşüncələrim olurdu. Sonra insan böyüdükcə bunların sıradan və gərəksiz bir şey olduğunu anlayır, uşaq vaxtı elə hey sevgidən dəm vururuq, "yetim biz bir-birimizi çox sevirik, evlənəcəyik. Ala uşaqlarımızın adı bəllidir e o dərəcə sevirik" deyirik. insan bir müddətdən sonra dərk edir. Kimdənsə xoşun gələndə səni dəli kimi sevirəm, sevgili olaq demək yerinə səni yaxından tanımaq istərdim deyirsən. Gəl gör ki, hamı səninlə eyni düşüncədə deyil.
Məsələn, Bir qızdan xoşum gəldi universitetdə, dedim səni yaxından tanımaq istəyirəm, dedi mən də səni, 1 həftədən sonra bir-birimizə uyğun olmadığımızı dedim və əgər istəsən dost qala bilərik dedim. Deməz olaydım... Qız mənə 6 dəqiqəlik səs atdı, sən məni fırlatdın filan, min dənə şey dedi. Son sözü hər namaz qılanda mənə yaşatdıqlarını yaşa deyə dua edəcəm olmuşdu. Eh belə belə işlər.
Hələ insanların köhnə sevgili ilə dost qalmaq işinə niyə pis baxdığını anlamıram. Mən 3 illik köhnə sevgilim ilə indi dostam, mehribanıq. Məni tərk etməyinə baxmayaraq onu qınamıram, hissləri ölüb yəqin mənə qarşı. Amma buna görə onu günahlandırmağa haqqım yoxdu.