3. aşağıda adları keçen eli ve veli bu sentromun iki ferqli ucunu temsil edir.

1 - eli, çox cındır uşaqdı. mehellede özünden kiçik hamıya sataşır, mektebde dersleri pozur. eli hem de çok dvijeniyalı bir oğlandı. bir mövzü haqqında bir pox bilmese de özünü ele aparır ki elebil en yaxşı bu bilir en çox bunun başı çıxır. elinin inanılmaz bir özgüveni var. özünü ora bura soxur, bilmediyi mövzulara girir özünü bilmiş kimi aparır ve bu dvijeniya qısa zamanda heyatda yolunu tapmasına, yükselmesine kömek edir. buna medeni şekilde de girişimcilik deyirler.

2 - veli, çok yaxşı uşaqdı. her gün başını aşağı salıb dersine gedir gelir. ders oxuyur, belli bir sahede özünü geliştirir. illernen oxuyur çırpınır ama hele de hiss edir ki tam bilmir. özüne emin deyil bu mövzuda. bir ortamda hamı oturub belli bir mövzudan danışanda eli çox da şey elemir, birden nese deyer sehv olar düz olmaz. eli utanğac oğlandı.
biri soruşanda ki bunu bilirsen ? bunu ede bilersen ? deyir ki ne bilim, bildiyim qederiyle ederem, çalışaram alınsın, inşallah olar. veli özgüvensizdi. velinin dvijeniyası yoxdu, üzü gelmir.
neticede heyatda bir pox ola bilmir, eslinde bildiyi şeyleri praktikada heyata keçire bilmir. axırda da ya kfc de chichken nugget satır ya da park bulvarda paltar dükanında satıcı işleyir.
hemişe de içinde deyir ki amk bir veli qeder de olmadım, menim yanımda bir şey bilmirdi ama dvijeniya eledi getdi qabağı.