ikinci qarabağ müharibəsi


    256. Bitdiyinə sevindiyim, yaxınım sağ qaldığı üçün gözümün dolduğu hadisə. Qələbə qazanmışıq! Deyib sevinməmişəm. Torpaq uğrunda döyüşüb qəhrəmanlıq göstərən insanlarla eyni düşüncə tərzinə sahib deyiləm deyə onların sevincinə və ya şücaətinə şərik deyiləm. Nə də “əgər oğlum ölübsə, axıra kimi vuruşulsun, torpaq alınsın!” Deyənlərin dərdinə şərik deyiləm. Özüm də orda olsam, böyük ehtimal, sağ qalmaq və ordakı silahdaşlarımı sağ saxlamaq üçün vuruşardım, qayıdanda “halal olsun, böyük qəhrəmanlıq göstərdin və torpaqları aldın!” Deyilsin deyə yox. Torpaq əvvəldən sikimə deyildi, indi də deyil. Qafqazda heç nə dəyişmədi, irəlidə yenə bu tip hadisələrin ola biləcəyini təxmin etdiyimə görə ürəyim sıxılır.


hamısını göstər

sən də yaz!