yazarların qısa hekayələri


    39. qoca əsasına söykənərək üfüq boyu dənizin bitməsin seyr edirdi. ömrünün son günləri idi. ölürdü. öldürürdülər. ama yaşamaq istəyirdi. hər şeyi anlamışkən, necə yaşamaq lazım olduğun başa düşmüşkən ölmək nədi? ama əlində deyildi. ölənə yaxın anlamışdı ki, insanlar 2 əşyadan yaranaraq 2 qrupa bölünüblər.

    1 ci qrup insanlar odeyaldan və ya yorğandan yaranıblar. onlarla isinmək istəyirsən, onlara bürünmək istəyirsən. Onların ağuşuna girib heç kimə deyə bilmədiklərini deyib ağlamaq istəyirsən, onlarla danışmaq istəyirsən, soyuq gecələrdə onları qucaqlayıb yatmaq istəyirsən, qorxanda onların altına girib gözlərini yumub özünü təhlükəsiz hiss etmək istəyirsən, onlara qoxunu bəxş etmək istəyirsən, onları qucaqlamaq istəyirsən, onlarla yuxuya getmək istəyirsən, onlarla oyanmaq istəyirsən.

    2ci qrupun insanları isə məktubdan yaranıblar. onları sadəcə zərfə qoyub uzaqlara göndərmək istəyirsən. Təki başın sakit olsun

    qoca hələ də anlamamışdı bəs o nədən yaranmışdı?
    mən nəyəm sənin üçün?


hamısını göstər

sən də yaz!