267. Sözlük, yenə danışası bir ton şey var. Sevgiyə itirməkdən qorxmaq da daxil imiş, bunu bilirdim. Çox yaxşı bilirdim. indinin özündə, o qədər qorxuram ki.. Keçmiş keçmir, həmişə mənlə idi, sadəcə bəzən varlığını unudurdum. vicdanımı, mənliyimi incidən, içimə sıxıntı gətirən hisslərlə necə baş edəcəyimi bilmirəm.
Evləniblər, sözlük. Dünən şəkillərini görəndə elə qarışdım ki. Bir tərəfdən sevindim, məndən uzaq olacaqları düşüncəsi ilə. Bir tərəfdən narahatlıq, sıxıntı, qorxu. Həqiqətlərdən qorxuram.. Kaş bu şəhərə heç vaxt ayaq basmasalar, kaş ölsə. Onlarla bağlı verilən suallara özümə sərf eləyən kimi cavab verirəm, özümü haqlı çıxarmağa çalışıram. Yəni, yalan deyirəm. Nə qədər vaxt davam edə bilər ki?! Bir neçə ay uzağı..
Əlimdən gələn heç nə yoxdu, heç nə olmamış kimi yaşamaqdan başqa..