1. ədəbiyyatda baş qəhrəmanı nüfuzdan salan, çökdürən, trajik sona səbəb olan səhvi, bədbəxtliyi ifadə edən söz. yunanca "hamartanein" feili mənşəlidir və "xəta" anlamına gəlir.
aristotel "poetics" əsərində hamartianı insanın taleyinə yazılmış qaçınılmaz bir şey kimi təsvir etmişdir.
hamartianın əsasında əsasən bilgisizlik, cahillik durur. amma bəzi tragediyalarda bilərəkdən işlənmiş bir günah da ola bilər.
yunan mifologiyası və şeksprin əsərlərində hamartia ucbatından bədbəxt olmuş çox obraz var.


--spoiler--

misal üçün, şeksprin "othello" tragediyasında otello arvadının ona xəyanət etdiyinə inanır və onu öldürür. daha sonra arvadının günahsız olduğunu öyrənir, özünü bağışlaya bilmədiyi üçün intihar edir.

--spoiler--