6. "normal" sayıla biləcək işimdən heç bir planım, frilans işlərim olmadan çıxmağımın əsas səbəbi olan fikirdir.

çünki başa düşdüm ki, 9-6 aralığında işləmək nə icazə verir ki, aldığım pulu istədiyim şeylərə xərcləyə bilim, nə də sevdiyim işləri görə bilim. 6-da işdən çıxdın, 1 saat tıxaca düşdün, evə gedib bir tikə yemək yedin, bununla da yorğun düşüb heç nə etmədən yatmağı gözləyirsən. və sabah oyanmalı olduğun üçün də gecəyə qədər qalıb nəsə etmək kimi lüksün də olmur.

indi 4-5 yerdə frilans kimi işləyirəm və ofis işi deyil deyə sosiallığım çox aşağı düşüb, vaxt bölgüsü məcburiyyəti, daha çox dedlayn insanı yorur, amma bu belə 9-6 işləməkdən qat-qat yaxşıdı.

edit: varlı ailənin uşağı-zadı deyiləm, allah eləməsin. işdən çıxdığım dövrdə 1 frilans işim var idi sadəcə, hansı ki xərclərimi çox azaltsam, mənə bəs edəcəkdi. mən də onu nəzərimdə tutub işdən çıxdım. 1 ay işsiz qalandan sonra 1 frilans işim daha oldu, ondan da 1 ay sonra 2 frilans iş özü gəldi. yəni ki, planlanmamış, qəti qərarlar vermədən əvvəl düşünsəniz, yaxşıdı.