77. Vecsiz, özbaşına.
Vecsiz sözünü tək evdə demirlər. Məktəbdə deyənlər deyir belə olmaq yaxşıdı. Yəqin sən də heç nəyi vecinə almırsan çox rahatsan filan beşməkan. Amma xəbərləri yoxdur ki nə qədər dərd çəkirəm. Ölü kimi yaşayıram. Əsl vecsiz kefdə olan sizsiz vallah.
Özbaşına sözünü valideynlərim mənə deyirdilər. indi atam deməyə çəkinir. Bəli yeganə insan ola bilərəm ki heç bir şey etmədiyim halda bu sözə layiq görülürəm. Qəbul edirəm bir növ özbaşınayam amma yaxşı mənada. Öz istədiyimi eləməkdən niyə çəkinməliyəm qorxmalıyam icazə almalıyam? Mən heç kəsdən zərrə bir şey istəmirəm səhv edirəm amma istəyə bilmirəm. Özümlə qalım axırım çatanda ölüm gedim. Bu yaşımda bu qədər ümidsiz olmağım bədbəxtçilikdi