27. kitab oxumaq aktını sadəcə maddi qazanc və ya ortamlarda söhbət olsun deyə icra edən, şəxsi inkişaf kimi kapitalist içi boş bir janrı mənimsəmiş, dərinliksiz modern dövr insanlarının tez-tez irəli sürdüyü iddia. halbuki romanları oxuyanda girdiyin dünyalardan, qazandığın perspektivdən heç vaxt xəbərləri olmayacaq. əslində başa düşürəm, öz kiçik dünyasında xoşbəxt olan, böyük axtarışlarda olmayan, starbucksda kofe içməklə, instagrama story atmaqla özünü məmnun edə bilən, sosiallıqla decharge yox charge olan insanların romanlara ehtiyacı da olmur. amma mən amerikan vətəndaş müharibəsini, fransız burjuvasını, 20ci əsrin ortalarında azərbaycanda həyatı, 2ci dünya müharibəsində italyanı, victorian dövrü ingiltərəsini heç vaxt yaşaya bilməzdim.bu qədər böyük dünyada, bu qədər çox zamanda öz dünyalarımız yaşamaq üçün çox dar və məhduddur məncə. roman oxumaq da yaşaya bilmədiklərimizi yaşamağın bir yoludur.