3. 536-537-ci illərə təsadüf edən dövrdür.
536-cı ilin əvvəllərində başlayan və 20 aya yaxın davam edən bu dövrdə insanlığa bir çox fəlakət üz verir. bizans, misir və çində ağlasığmaz soyuqlar müşahidə olunur. Uzun müddət günəşli hava olmur. krakatoa və ilopango vulkanları partlayır. Bu partlayışlar nəticəsində qalın bir toz təbəqəsi əmələ gəlir.
Kənd təsərrüfatına böyük ziyan dəyir və bu da kütləvi aclığa səbəb olur. Böyük yaşayış məntəqələri buğda üçün kiçikləri talamağa başlayır. Feodallar kasıb təbəqədən təsadüfi adamları seçib yeməyə başlayırlar və həmin şəxsdən qalanları da digər kasıblara verirlər.
Bizans imperatoru i yustinian taxta çıxdıqdan sonra hannibalizmi qadağan etsə də, bunun qarşısını tamamilə almaq mümkün olmur. Ölkədə minik heyvanları da azalır. Ac əhali imperiyaya məxsus tövlələri talamağa başlayır.
Bütün bu müddətdə, demək olar ki, heç günəşli hava olmadığı üçün insanlar d vitamini çatışmazlığından əziyyət çəkirlər. Fiziki olaraq zədələnənlər də sağlam qalmış olanlar tərəfindən zəif görüldüyü üçün yeyilir. Körpələr xəstə doğulur.
Bu dövrdə buğda, yumurta, ət kimi qida məhsulları ticarətdə pulu əvəz edir.
535-ci ildə 190 milyona yaxın olan dünya əhalisinin sayı, 537-ci ildə bütün bu fəlakətlər nəticəsində 100 milyona qədər düşür.