680. sevgili sözlük,
bu gün eqom qırıldı, niyə bu qədər dayaz olduğum halda şişirmişəm, anlamıram. düşünürəm, bir az tək qalmağa ehtiyacım var. iç səsimi, özümü dinləməliyəm. əslində, eqomun qırılması yaxşı oldu, özümü bir zibil sanırdım, deyilmişəm. bu heç nə olmaq məgərsə bomba bir şey imiş. bəli, bəsitəm, olduqca bəsitəm, sikik formada bəsitəm. sözün əsl mənasında, dünyanı dəyişdirəcəyini düşünən bir sikikəm. artıq "mən"ə "özümə" qayıtmalıyam. özümə vaxt tanımalıyam, sikik siyasətdən, günlük mənasız söz-söhbətdən, sikik mahnılardan, xəbərlərdən, özünü ən bomba saymaqdan, "mən bunu eləmirəm, mən zoram ahahahhahah" kimi şeylərdən, sikik insanların özləri kimi sikik söhbətlərindən uzaqlaşmalıyam. məgərsə indiyə kimi oxuduğum kitabları, dinlədiyim mahnıları, yaratdığım şeyləri, izlədiyim filmləri, baxdığım yutub videolarını sadəcə eqomu tətmin etmək üçün edirəmmiş. heç onlara marağım da yox imiş. düşüncələrim başqalarının düşüncələridir, soruşsan heç bir şey haqqında öz təbii fikrim yoxdur. etdiklərim başqalarının etmədikləridir, bunu da özümü bir pox sanmaq üçün edirəm. və ümumiyyətlə, həyatım başqalarının həyatlarının yansımasıdır. özün olmaq çox rahatladıcı bir şeydir. rola girməkdən bezmişəm artıq. hey, mən buyam.