7. Bir işə yaramayan ixtisas sahibləri (vəzifəsini düzgün görəni mən görməmişəm hələki, rastına çıxan olubsa, şanslıdır). iş yeri, işəqəbul məsələsində kaprizli sayıla biləcək insanam. Düşünürəm ki, iş yerlərinin, işəgötürənlərin bizdən tələbləri varsa, bizim də onlardan müəyyən tələblərimiz olmalıdır (lazımi iş şəraiti, normal iş saatları, mədəni rəftar, işçini kölə kimi görməmək və s). Ən son ekstra tanınmış yerlərdən birindəki hr-ın rəftarını xatırladım. işəqəbul adı altında edə biləcəyi maksimum aşağılamanı etməyə çalışdı. Zəhmət çəkib yiyələndiyim hər hansı bir şeyin (kiçikli-böyüklü) aşağılanmasını qəbul edə bilmirəm deyə istər-istəməz coşdum. Həm zəhmət qırağa qalsın, hər şeyi deməyin türklər demiş bir adabı var. Catherine durar mı heç? Dedim, bunlar zatən məni qəbul etsələr də, işçiyə ilk gündən belə rəftardan sonra 2 qat maaş versələr də getmərəm. Keçdim hər sualına kefimə uyğun cavab verməyə. Gördüm yavaş-yavaş üzü düşür, dedim bax belə, etkiye tepki. Deyəsən, öyrəşmişdi indiyə qədər belə davranmağa. Deyə bilərsiniz ki, onlar bir şey itirmədilər, bəlkə sən itirdin. Xeyr, ən azından əməyə dəyər verilməyən və bəlkə də, daha irəlisini görə biləcəyim yerdən əvvəldən qurtuldum. Əziz olmayan bəzi hrlar, əgər həqiqətən şirkətinizə, iş yerlərinizə işçi, mütəxəssis qazandırmaq istəyirsinizsə, bir az peşəkar olun və bəsit davranış, etiket qaydalarını, ən əsası Azərbaycan dilini də öyrənməyi unutmayın