(youtube:
)
ismet ibadov-un "Həyat sıxır məni" adlı mahnısı Azərbaycan musiqisində çoxlarının fərq etmədiyi, amma çoxlarının içində gizlətdiyi hisslərin səsi kimidir. Bu, təkcə bir mahnı deyil — bir psixoloji döyüşün, bir təklik fəryadının və bir sevgi sonrası qopan daxili boşluğun musiqiləşmiş formasıdır.
“Cavan yaşda sındı qolum, qanadım”
Bu sətirdəki "qol-qanadın sınması" insanın həyatla ilk toqquşmasında aldığı zərbənin poetik formasıdır. Burada "gənclik" bir arzudur, "qanad" isə azadlıqdır. Sındısa, demək artıq uçmaq yoxdur. Artıq həyat ağır yerə yapışma dövrünə keçib.
“Ağıl itib, təmiz gedib yaddaşım”
içindəki təlatüm yalnız ruha yox, şüura da toxunur. insan artıq düşünməkdən yorulub, xatirələrdən qorxur. Bu, psixoloji olaraq insanın öz yaddaşına belə etibar etmədiyi mərhələnin işarəsidir.
“Həyat sıxır məni, qardaşım”
Bu nəqərat – açıq bir çağırış, kömək istəyi yox, sadəcə səssizcə başa düşülmək arzusudur. “Qardaşım” deməklə qarşısındakını artıq dost, ailə yox, ümumi ağrını paylaşan bir varlıq kimi çağırır.
“Nə dostum var, nə də sirdaşım”
Bu təkcə təklik deyil. Bu, emosional iflasdır. Dostsuzluq – başa düşülməməkdir. Sirdaşsızlıq – bütün düşüncələrin içinə ilişib qalmasıdır. Və bu bir insanı yavaş-yavaş içəridən sındırır.
“Avara oldum o qıza salandan meyil”
Bu sətirdə isə romantik faciənin başlanğıcı yatır. Bir qıza olan meyil, bütün həyatın yoldan çıxmasına səbəb olub. Bu, sevginin dağıdıcı potensialı ilə bağlıdır. Sevirsən, amma nəticədə özünü itirirsən. Qazanmaq yox, dəyişmək baş verir.
“Sevgi, məhəbbət daha mənlik deyil”
Ən sərt dönüş burada baş verir. Bu cümlə hisslərin ləğvidir. Daha sevməyəcək. Bəlkə də bacarmır. Bəlkə də qorxur. Amma bir şey aydındır — o, sevgi mövzusunu bağlayıb.
“Qocalmışam, daha ötüb keçibdir yaşım”
Bəlkə realda hələ 20 yaş var. Amma içində vaxtsız qocalıq var. Artıq ümid, yeni başlanğıc, arzular – bütün bu anlayışlar boşalıb. Zaman keçib, amma daha pis olan — daxili zaman da dayanıb.
ismet ibadov-un bu mahnısı Azərbaycan meyxanasının, rap-şeirinin və şəhər içi fəlsəfəsinin kəsişməsində dayanır. Bu mahnı ilə milyonlar oxumayacaq. Amma onu dinləyən 10 nəfər varsa, 9-u həyatında bu hissləri yaşayıb. Və bu kifayətdir.
Həyat sıxır. Bəzən qollarımızla, bəzən xatirələrlə, bəzən susqunluğumuzla. Amma bu mahnı göstərir ki, ən azı bir yerdə – musiqidə – bu sıxıntını paylaşa bilirik.
Qardaşım, həyat bizi sıxsa da, bu mahnı bir az nəfəs verir.
şərhlər: